Dorpshart: klein, sfeervol, echt
Benimassot is zo’n dorp waar je langzaam loopt omdat alles dichtbij en toch gelaagd is. Het dorpsplein, de witte gevels, de kerkklok die de uren tikt: samen vormen ze een compact decor waar het dagelijkse leven zich afspeelt. Wie de smalle straatjes inloopt, ziet details die het verhaal vertellen: houten balkons, betegelde nissen, een oude wasplaats en kleine fonteinen waar het water helder over natuursteen loopt. Op het pleintje drink je koffie terwijl je de vallei in kijkt; even verder proef je lokaal gebak of een eenvoudige daghap. Het zijn geen grote attracties met loketten – het is juist de schaal die charme geeft. Voor wie wil wonen in Spanje of verhuizen naar Alicante met het idee “rust en authenticiteit”, is dit dorpscentrum de bevestiging: weinig franje, veel sfeer. En telkens die stille belofte dat je na één bocht alweer in het open landschap staat, met de Serrella als coulisse.
Uitzichtpunten en dorpswandelingen
Benimassot wordt vaak een balkon genoemd, en wie langs de rand van het dorp wandelt, begrijpt waarom. Vanaf meerdere miradors kijk je over terrassen met amandel- en olijfbomen naar de gekartelde toppen van de Serrella en de robuuste Almudaina. Een eenvoudige dorpswandeling – een lus van een uur – verbindt het plein, een handvol kapelletjes, een bron en een uitzichtpunt waar je ver de Vall de Seta in kijkt. Onderweg wisselen schaduwplekjes en zonovergoten muurtjes elkaar af, hoor je het zachte ruisen van dennen en het tikken van een specht in de verte. Deze korte ronde is ideaal als je met kinderen op pad bent of als je net in Benimassot aankomt en “even” de benen wilt strekken na de bochtige
aanrijroute. Het is ook de wandeling die je meeneemt in het ritme van het dorp: geen haast, groeten onderweg, een praatje op het plein – wonen in Alicante, maar dan bergs en kalm.
De klassieker: naar de hoge Serrella
De belangrijkste wandelroute voor wie echt de benen wil voelen, is de dagtocht van Benimassot richting de hoge Serrella, met als hoogtepunt het plateau en de kam rond het Pla de la Casa. Je stijgt in fases: eerst langs terrassen en muurtjes, dan door ruige karst met lage eiken en jeneverbes, en tenslotte over rotsbanden waar het pad de logica van de berg volgt. De vergezichten openen zich laag voor laag; op heldere dagen zie je aan de horizon zelfs glinsterend zeelicht. Deze route is middelzwaar tot pittig, met stukken los puin en enkele steilere passages. Neem stevige schoenen, voldoende water en een winddichte laag mee – boven is het fris, ook als het in het dorp warm is. De beloning is niet alleen het uitzicht, maar het gevoel dat het hele dal aan je voeten ligt. Voor wie emigreren naar Spanje koppelt aan actief buitenleven, wordt dit al snel de lievelingsronde.
Korte tochten: bronnen, terrassen, verhalen
Niet elke dag hoeft een topdag te zijn. Rond Benimassot liggen meerdere kortere routes – van drie tot zes kilometer – die je langs een oude bron, een herstelde bakoven of een veldweg met drogende amandelschillen voeren. Het zijn wandelingen om te praten, te kijken en te ruiken: tijm, rozemarijn, dennenhars. In het voorjaar hoor je krekels en zie je bijen 
rond de bloesems, in de herfst kleurt de ondergroei warm en ligt er soms ochtendmist in de laagtes. Deze tochten zijn perfect voor gezinnen, voor wie het landschap in kleine hapjes wil leren kennen, of voor wie wonen in Alicante combineert met thuiswerken en een lunchwandeling zoekt. Vaak start je letterlijk aan de dorpsrand, waardoor je de auto kunt laten staan. En altijd is er die vanzelfsprekende finale: terug op het plein, schoenen afstoffen, een glas koel water of een koffie, en nog even naar de bergen kijken.
Actieve trips: fietsen, trailrunnen, klimmen
Benimassot en de Vall de Seta zijn een speeltuin voor wie graag beweegt. Renners en gravelaars vinden een netwerk van rustige binnenwegen die de dorpen rijgen als kralen: Benimassot – Balones – Quatretondeta – Fageca – Famorca – Tollos. Hier train je soepel hoogtemeters zonder druk verkeer; elke bocht geeft een nieuw panorama. Trailrunners gebruiken dezelfde paden als wandelaars, maar dan in een luchtiger tempo: klimmen in serpetines, vlakke passages op dennennaalden, snelle afdalingen over rots. Geoefende buitensporters trekken richting de rotsformaties aan de noordflank van de Serrella voor een dag klimmen of scramblen over torens en treden, altijd met respect voor de broedperiodes van vogels en het kwetsbare plantentapijt. In de warme maanden begin je vroeg, in de winter kies je de zonzijde. Voor wie verhuizen naar Alicante niet alleen “zee en strand” is, maar vooral “buiten zijn”, is dit de ideale achtertuin.
Dagtrips: koel bos, water en erfgoed
Heb je een hele dag en wil je variëren, dan liggen er binnen rijafstand fijne uitstapjes. Richting Alcoy vind je koele boswandelingen met steeneik en beuk, educatieve paden en picknickplekken – ideaal op hete dagen. Aan de kant van Planes wacht een ravijn met natuurlijke poelen waar je in het voor- en najaar kunt pootjebaden en in de zomer verfrissing
vindt; steeds vaker zijn er gemarkeerde paden en informatiepanelen die de geologie en de oude waterwerken verklaren. In de dorpen verderop ontdek je kleine musea en molens, soms met demonstraties van oude ambachten. Combineer zo’n dag met een late lunch in een dorpsbar; stoofpotten, gegrild vlees of rijst uit de oven smaken na een actieve ochtend dubbel zo goed. Het zijn geen grote “bezienswaardigheden” met tourniquets – het zijn plekken met verhalen, precies de reden waarom veel mensen kiezen voor wonen in Alicante buiten de kust.
Voor gezinnen en rustige genieters
Niet elke bezoeker wil 1.000 hoogtemeters klimmen, en dat hoeft hier ook niet. Voor gezinnen zijn er schaduwrijke ommetjes naar een bron of een picknicktafel, speurtochten langs tegelpanelen en kleine kapelletjes, en korte lusjes over brede paden waar een kinderwagen met grote wielen nog net kan passeren. Vogelaars vinden beneden in de vallei zangvogels in heggen en boomgaarden; boven zweven buizerd en slangenarend op de thermiek. Fotografen hebben aan het gouden uur genoeg: zachte randen, lange schaduwen, relief dat als een reliëfkaart oplicht. En wie liever stil zit, kiest een bank aan de dorpsrand en volgt met de ogen het spel van licht en wolken over de Serrella. Dat is misschien wel de kern van Benimassot als bezienswaardigheid: je hoeft weinig te doen om veel te ervaren.
Praktisch: beste tijd, veiligheid, respect
De beste maanden om lange tochten te maken zijn voorjaar en najaar: koelere ochtenden, heldere vergezichten, langere dagen. In de zomer ga je vroeg op pad en neem je veel water mee; kies paden met schaduw en plan een siësta. In de winter zijn de dagen korter, maar loont het kraakheldere licht de moeite; een winddichte laag is dan geen luxe. Draag 
stevige schoenen met profiel, wandelstokken zijn prettig op losse karst. Laat geen afval achter, blijf op gemarkeerde paden waar ze er zijn en respecteer hekken en gewassen – de terrassen zijn vaak nog in gebruik. Honden gaan aangelijnd langs weilanden en in het broedseizoen. Een offline kaart of gpx is handig: het netwerk van paden is rijk, maar kruist soms oude tracés die verwarren. Zo blijft het landschap krachtig en puur, en vind jij precies waar je voor kwam: rust, ruimte en een horizon die ademt.
Waarom dit blijft trekken
Benimassot is geen bestemming van “must-sees” die je met een pen kunt afvinken. Het is een plek die je telkens opnieuw openvouwt: een dorpsplein met koffie en uitzicht, een korte lus langs een bron, een dagtocht die je naar de kam brengt en je letterlijk boven de vallei zet. Het is actief zijn zonder herrie, ontdekken zonder haast. Voor wie emigreren naar Spanje of wonen in Alicante wil verbinden met buiten zijn, is dit precies de toon: licht in de ochtend, steen onder je schoenen, stilte die niet leeg maar vol is. Je komt terug voor de kleine variaties – andere wolken, ander licht, een nieuw pad – en merkt dat je elke keer een laagje dieper in het landschap zakt. Dat is misschien wel de grootste bezienswaardigheid van Benimassot: dat je er steeds meer ziet, juist omdat er niets schreeuwt.