Natuur in Calpe

Natuur in Calpe in het kort
Landschap: Kalkstenen rotsen, zoutlagunes, mediterrane bergbossen, kliffen en kustnatuur
Belangrijkste natuurgebieden: Peñón de Ifach, Salinas de Calp, Sierra de Oltà en Morro de Toix
Beschermde natuur: Natuurpark Penyal d'Ifac, beschermd wetland Salinas en Paisaje Protegido de Bèrnia y Ferrer
Kenmerkend: De 332 meter hoge Peñón de Ifach, flamingo's en de berglandschappen achter de kust
Wandelen: Beklimming van de Ifach met verplichte reservering, rondwandeling Oltà van circa 10 kilometer en vogelobservatie bij de Salinas
Laatst gecontroleerd: 4 november 2026

De natuur in Calpe, officieel Calp, behoort tot de meest afwisselende kustlandschappen van Alicante. De 332 meter hoge Peñón de Ifach vormt het middelpunt van een beschermd natuurpark, terwijl vlak daarnaast de zoutlagune van Las Salinas bekendstaat om haar flamingo's en andere watervogels. Landinwaarts biedt de Sierra de Oltà mediterrane bossen, wandelroutes en uitzicht over zee. Ook de kliffen van Morro de Toix en de omliggende bergen hebben een bijzondere natuurwaarde. Hieronder ontdek je de belangrijkste natuurgebieden, flora en fauna, wandelmogelijkheden en natuurbescherming rond Calpe.

Peñón de Ifach en het mediterrane kustlandschap van Calpe aan de Costa Blanca

Wie Calp nadert vanaf de kustweg, ziet het landschap langzaam veranderen. Wat begint als een horizon vol zee, licht en rotsen, ontvouwt zich tot een verrassend gevarieerd decor van zoutvlaktes, berghellingen, mediterrane bossen en een van de bekendste natuurmonumenten van de Costa Blanca. De natuur rond Calp is minstens zo karakteristiek als de Peñón de Ifach, de grote kalkrots die als een wachter boven de stad uittorent. Deze rots, die via een smalle landtong met het vasteland verbonden is, vormt het hart van een beschermd natuurgebied en geeft Calp een silhouet dat in heel Spanje direct herkenbaar is. Voor Nederlanders en Belgen die Calp leren kennen als vakantieplaats, overwinterplek of mogelijke woonplaats, is juist die combinatie van zee, stad en natuur een belangrijk deel van de aantrekkingskracht.

Calp ligt in de comarca Marina Alta, aan de noordelijke Costa Blanca, tussen Benissa en Altea. De gemeente heeft een relatief compacte oppervlakte, maar kent opvallend veel verschillen in hoogte, bodem en landschap. Aan de kust liggen stranden, baaien en rotsachtige landtongen, terwijl landinwaarts de heuvels van Oltà en de nabijgelegen bergketens het uitzicht bepalen. Tussen de bebouwing bevindt zich bovendien een bijzondere zoutlagune die ondanks haar stedelijke omgeving een belangrijke functie vervult voor vogels.

Die combinatie verklaart waarom Calp aantrekkelijk is voor natuurliefhebbers. Wie graag vogels observeert, kan terecht bij de Salinas. Wandelaars vinden routes door de bossen van Oltà of over de flanken van de Ifach. Voor liefhebbers van rotskusten, geologie en zeevogels zijn vooral de Peñón de Ifach en Morro de Toix interessant. De verschillende natuurgebieden liggen dicht bij elkaar, maar hebben ieder hun eigen karakter en ecologische betekenis.

Peñón de Ifach

De Peñón de Ifach is zonder twijfel het bekendste natuurbeeld van Calp. Deze kalkrots rijst tot 332 meter boven zee uit en vormt niet alleen een landschappelijk baken, maar ook een waardevol natuurgebied met een bijzondere flora en fauna. Ondanks de relatief beperkte oppervlakte is de biodiversiteit op en rond de rots opvallend groot. Op de hellingen en in de rotsspleten groeien tal van mediterrane planten die zich hebben aangepast aan wind, zout, zon en een schrale bodem. Sommige soorten komen juist op dit soort rotsachtige en moeilijk bereikbare plekken goed tot hun recht, waardoor de Ifach ook botanisch van grote waarde is. De officiële Valenciaanse naam is Penyal d'Ifac, maar in Nederlandstalige teksten wordt meestal Peñón de Ifach gebruikt.

De Peñón de Ifach werd op 19 januari 1987 officieel tot natuurpark uitgeroepen. Het Parque Natural del Penyal d'Ifac beslaat volgens de Spaanse toeristische overheidsinformatie ongeveer 53,3 hectare en behoort daarmee tot de kleinere natuurparken van Spanje. De beschermde status is vooral te danken aan de bijzondere geologie, de aanwezigheid van kwetsbare planten en de grote betekenis van de rots voor verschillende vogelsoorten.

Geologisch bestaat de Peñón de Ifach uit een grote kalksteenmassa die vanuit zee steil omhoogrijst. De rots is verbonden met het vasteland door een natuurlijke landengte. Het geheel vormt een opvallend voorbeeld van de krachten die gedurende miljoenen jaren de kust van Alicante hebben gevormd. Hoewel het natuurpark relatief klein is, kent het grote hoogteverschillen en uiteenlopende omstandigheden voor planten en dieren.

De begroeiing verandert naarmate je hoger komt. Lager zie je vooral typische mediterrane vegetatie, met struiken, kruiden en bomen die bestand zijn tegen droogte en zoute lucht. Op beschuttere plekken groeit meer groen, terwijl de meer blootgestelde delen juist kaal en rotsig ogen. Die afwisseling maakt de rots niet alleen indrukwekkend om naar te kijken, maar ook interessant voor wie oog heeft voor planten en landschap. Het bijzondere van de Ifach is dat natuur hier niet ver van de stad ligt, maar er letterlijk middenin oprijst. Vanaf de stranden, de haven, de boulevard en zelfs vanuit woonwijken blijft de rots aanwezig, alsof hij steeds opnieuw bepaalt hoe Calp eruitziet.

De officiële toeristische informatie van Calp beschrijft een plantenwereld met honderden soorten, waaronder bijzondere soorten die in het Middellandse Zeegebied slechts op een beperkt aantal plaatsen voorkomen. Op de rots groeien onder meer mediterrane struiken, jeneverbessen, espartogras en rozemarijn. De steile rotswanden vormen bovendien een leefgebied voor planten die zich hebben aangepast aan zeer weinig bodem, sterke wind en zoutinvloeden.

Vooral de moeilijk bereikbare rotswanden zijn botanisch belangrijk. Hier kunnen planten groeien die elders door menselijke activiteiten of veranderingen in hun leefgebied onder druk staan. De bescherming van deze vegetatie is een belangrijke reden om de officiële wandelpaden niet te verlaten en geen planten mee te nemen.

Ook voor vogels is de rots van groot belang. De Peñón de Ifach is een bekende plek voor zeevogels, roofvogels en trekvogels die deze kustlijn gebruiken als rust- of uitkijkpunt. Vooral meeuwen, gierzwaluwen en andere soorten die goed gedijen op rotsige kusten horen bij het beeld van dit natuurgebied. Daardoor is de rots niet alleen een toeristische trekpleister, maar ook een plek waar de natuur nog echt haar eigen logica volgt. Juist dat maakt de Peñón de Ifach meer dan een uitzichtpunt alleen.

Mediterrane natuur en leefgebied van kustvogels bij de Peñón de Ifach in Calpe

Onder de vogelsoorten die met het natuurpark worden geassocieerd, bevinden zich de slechtvalk, verschillende gierzwaluwen en de kuifaalscholver. Vooral de steile rotswanden zijn waardevol als broed- en rustgebied. De aanwezigheid van vogels kan per seizoen verschillen, omdat naast vaste soorten ook trekvogels gebruikmaken van deze kuststrook. Voor vogelliefhebbers is daarom niet alleen de top interessant, maar ook het uitzicht vanaf de lagere delen van het natuurpark en de aangrenzende kust.

Het natuurpark heeft daarnaast een bijzondere culturele en historische betekenis. Op de hellingen zijn sporen van vroegere menselijke bewoning aangetroffen, waaronder resten van de middeleeuwse Pobla d'Ifac. Deze archeologische vindplaats laat zien dat de rots niet uitsluitend een natuurgebied is, maar ook deel uitmaakt van de geschiedenis van Calp. De belangrijkste waarde van het gebied blijft echter de combinatie van het opvallende landschap, de bijzondere geologie en de kwetsbare natuur.

De Peñón de Ifach beklimmen

Wie de rots wil beklimmen, moet er rekening mee houden dat de toegang tot het natuurpark via een reserveringssysteem is geregeld. Dat is vooral belangrijk in drukke periodes, wanneer veel wandelaars en bezoekers hetzelfde pad willen gebruiken. Het lagere deel van de route is voor veel mensen goed te doen, maar na de tunnel wordt het terrein ruiger en vraagt de wandeling meer voorzichtigheid. Goede schoenen, voldoende water en respect voor de aangegeven route zijn hier geen overbodige luxe. De rots lijkt vanaf beneden dichtbij en overzichtelijk, maar boven verandert het pad snel in een echt bergpad met gladde stenen, hoogteverschillen en stukken waar niet iedereen zich prettig voelt.

Volgens de officiële gemeentelijke informatie van 21 juli 2026 is voor de beklimming van de Peñón de Ifach een voorafgaande reservering verplicht. De toegestane bezoekerscapaciteit bedraagt maximaal 300 personen per dag. De reservering is persoonlijk en er kan maximaal tien dagen van tevoren worden geboekt. Iedere bezoeker moet over een eigen reservering beschikken. De regeling is bedoeld om de bezoekersdruk te beperken en het kwetsbare natuurgebied te beschermen.

Reserveren gebeurt via de officiële website van de Generalitat Valenciana voor het Parque Natural del Penyal d'Ifac. Daar kan men de beschikbare dagen bekijken en de benodigde toegang aanvragen. Omdat de voorwaarden kunnen veranderen en er bij ongunstig weer of onderhoud aanvullende beperkingen mogelijk zijn, is het verstandig om de actuele informatie kort voor het bezoek opnieuw te controleren.

De route begint bij de ingang van het natuurpark en voert omhoog naar de tunnel die dwars door de rots loopt. Tot aan deze tunnel is het terrein voor veel recreatieve wandelaars relatief goed begaanbaar, al is er ook hier sprake van een stijgende route. Na de tunnel verandert het pad aanzienlijk. De rotsen zijn op sommige plaatsen glad en de route loopt langs steile hellingen. Er zijn gedeelten waar touwen of andere voorzieningen helpen om de moeilijkste stukken te passeren.

De regionale toeristische dienst beschrijft de volledige route naar de top als een wandeling van ongeveer 4,6 kilometer. De moeilijkheid wordt als gemiddeld aangeduid, maar het traject na de tunnel vraagt duidelijk meer ervaring en voorzichtigheid dan een gewone kustwandeling. De officiële parkbeheerder raadt het moeilijkere deel voorbij de tunnel af voor minderjarigen, vanwege de risico's van het terrein.

Ook voor volwassenen is de route niet onder alle omstandigheden geschikt. Bij regen, mist, harde wind of gladde rotsen kan het gevaar toenemen. Wie weinig ervaring heeft met bergpaden of last heeft van hoogtevrees, kan beter kiezen voor de lagere delen van het park of een wandeling rond de voet van de Ifach. Het uitzicht en de natuur zijn ook daar bijzonder.

Aan de voet van de rots ligt het bezoekerscentrum van het natuurpark aan de Calle Isla de Formentera. Hier kunnen bezoekers informatie krijgen over de natuur, de wandelroutes en de geldende regels. Het is een geschikt uitgangspunt om de Peñón de Ifach niet alleen als beklimming te zien, maar ook als beschermd natuurgebied.

Een aantrekkelijk alternatief voor wie niet naar de top wil, is de Paseo Ecológico Princesa de Asturias. Deze wandeling langs de voet van de Peñón de Ifach biedt uitzicht op de Middellandse Zee en de steile rotswanden. De route is ongeveer één kilometer lang en laat een andere kant van het natuurpark zien. Vooral voor mensen die rustig willen wandelen en van het kustlandschap willen genieten, is dit een goede mogelijkheid.

Las Salinas van Calp

Wie liever niet de hoogte in trekt, vindt aan de rand van Calp een heel ander soort natuur: de Salinas de Calp. Deze zoutvlakte ligt opvallend dicht tegen de bebouwing aan en vormt een van de meest bijzondere landschappen van de gemeente. Waar de stad modern en toeristisch oogt, blijft het water in de zoutvlakte een rustiger en natuurlijker tegenbeeld vormen. Het is een plek waar flamingo's, futen, steltlopers en andere watervogels zich geregeld laten zien. Dat contrast tussen flats, wegen en toch zo'n opvallend vogelgebied maakt Calp juist zo bijzonder. Hier staan natuur en bebouwing niet volledig los van elkaar, maar raken ze elkaar voortdurend.

De Salinas de Calp liggen binnen de bebouwde omgeving, tussen de kustzone bij de Peñón de Ifach en de omliggende woonwijken. Het gebied bestaat uit een voormalige zoutlagune waarvan het ontstaan nauw verbonden is met de geologische ontwikkeling van de kust. De landtong van de Ifach en de vorming van zandige kustafzettingen hebben bijgedragen aan het ontstaan van een afgesloten laagte waarin zout water zich kon verzamelen.

Het gebied is officieel opgenomen in de Catálogo de Zonas Húmedas de la Comunitat Valenciana, de regionale catalogus van beschermde wetlands. Ook staat het sinds 2011 geregistreerd in het Spaanse Inventario Español de Zonas Húmedas. Volgens dat nationale register heeft het geregistreerde wetland een oppervlakte van 40,53 hectare.

Die bescherming betekent niet dat de Salinas een afzonderlijk Parque Natural zijn, zoals de Peñón de Ifach. Het gaat om een beschermd wetland met een eigen juridische en ecologische betekenis. Daarnaast heeft de gemeente het gebied planologisch aangemerkt als niet-bebouwbare grond met bijzondere bescherming. Dat onderscheid is belangrijk, omdat de natuurlijke waarde groot is maar de wettelijke status verschilt van die van het nabijgelegen natuurpark.

De zoutvlakte is historisch ook belangrijk. Ze speelde eeuwenlang een rol in de economie van de plaats, onder meer door de winning van zout en de band met visverwerking aan de kust. Tegenwoordig overheerst vooral de ecologische waarde. Voor vogelliefhebbers is het een van de interessantste plekken van Calp, juist omdat je hier zonder een zware wandeling toch veel kunt zien. De flamingo's zijn het bekendst, maar het gebied trekt het hele jaar door verschillende soorten aan. Daardoor is Las Salinas niet alleen een mooi decor, maar ook een levend ecosysteem dat blijft veranderen met de seizoenen.

De zoutwinning heeft een lange geschiedenis. Volgens de gemeentelijke toeristische informatie werd het zout al in de Romeinse tijd gebruikt, onder meer voor de conservering van vis. De productie kreeg in de tweede eeuw na Christus een belangrijke economische betekenis in samenhang met de visverwerking bij de kust. Later voorzagen de zoutwerken ook andere gemeenten van zout. Het belang van de productie nam uiteindelijk af en aan het einde van de jaren tachtig werd de zoutwinning definitief beëindigd.

Vanaf dat moment kwam de betekenis als natuurgebied sterker op de voorgrond te staan. Het ondiepe, zoute water, de modderige oevers en de aangepaste begroeiing vormen een bijzondere leefomgeving voor vogels en andere dieren. Tegelijk is de ligging midden tussen bebouwing, wegen en drukke kustzones een reden waarom bescherming en zorgvuldig beheer noodzakelijk zijn.

Volgens de toeristische informatie van Calp zijn in en rond Las Salinas meer dan 170 vogelsoorten waargenomen. De officiële gemeentelijke inventaris noemt 173 vogelsoorten, waaronder zowel broedvogels als trekvogels. Dat maakt het gebied bijzonder waardevol, zeker omdat het midden in de stad ligt en dus eenvoudig bereikbaar is. De flamingo's trekken de meeste aandacht, omdat hun kleur en houding direct opvallen tegen het ondiepe water. Toch loont het om ook naar kleinere vogels te kijken. Kluten, steltkluten, meeuwen en andere soorten laten zien hoe belangrijk dit soort natte kustgebieden zijn voor rust, voedsel en voortplanting. Voor gezinnen, overwinteraars en bewoners is het bovendien een toegankelijke manier om natuur te beleven zonder lange autorit of zware wandeling.

Naast flamingo's kunnen hier onder meer blauwe reigers, wilde eenden, waterhoentjes, kluten, steltkluten en verschillende soorten futen worden gezien. Ook de strandplevier, de bergeend en andere watervogels behoren tot de soorten die in de gemeentelijke vogeloverzichten worden genoemd. De precieze aanwezigheid verschilt per seizoen, waterstand en weersomstandigheden.

Vooral de flamingo is sterk verbonden met het beeld van Calp. Soms bevinden zich grotere groepen in de lagune, terwijl er op andere momenten aanzienlijk minder vogels aanwezig zijn. Hun aanwezigheid is afhankelijk van de beschikbaarheid van voedsel en de omstandigheden in het gebied. Wie speciaal voor de flamingo's komt, moet er daarom rekening mee houden dat de vogels niet altijd op dezelfde plaats of op korte afstand zichtbaar zijn.

Vogels kijken bij de Salinas

De Salinas zijn een van de gemakkelijkst bereikbare plekken in Calp voor vogelobservatie. De gemeente heeft rond het wetland een route voor vogelliefhebbers ingericht met informatie over de verschillende soorten die er voorkomen. De ornithologische route wordt in de gemeentelijke informatie beschreven als een traject van ongeveer 2,3 kilometer, met een indicatieve wandeltijd van ongeveer 45 minuten.

Er zijn observatievoorzieningen en informatiepanelen waarmee bezoekers de vogels vanaf toegankelijke plekken kunnen bekijken. De exacte toegankelijkheid van afzonderlijke voorzieningen kan afhankelijk zijn van onderhoud, beheer of andere plaatselijke omstandigheden. Het is daarom verstandig de aanwijzingen bij het wetland te volgen en niet zomaar de oevers of het watergebied te betreden.

Een verrekijker is bijzonder handig, omdat veel vogels in het midden van de lagune blijven of op afstand van de wandelpaden foerageren. Voor fotografen zijn de vroege ochtend en de late middag vaak aantrekkelijk vanwege het licht en de lagere temperatuur. Ook wie geen uitgebreide vogelkennis heeft, kan hier veel ontdekken door rustig te blijven staan en het gedrag van de dieren te observeren.

De natuurwaarde van het gebied hangt niet uitsluitend samen met de opvallende vogels. Ook kleine waterorganismen, insecten en zoutminnende planten vormen een belangrijk onderdeel van het ecosysteem. De begroeiing langs de oevers is aangepast aan omstandigheden waarin andere planten moeilijk kunnen overleven. Zulke soorten worden halofyten genoemd, planten die goed bestand zijn tegen zout in de bodem of het water.

Het wetland staat voortdurend onder invloed van waterbeheer, droogte en de druk van de omliggende stad. Om voldoende water in de lagune te behouden en de ecologische waarde te ondersteunen, is een verbinding aangelegd waarmee zeewater kan worden aangevoerd. De gemeente heeft hierover verschillende maatregelen genomen, juist omdat een te sterke daling van de waterstand gevolgen kan hebben voor vogels en andere dieren.

De bescherming van Las Salinas laat daarmee zien hoe ingewikkeld natuurbeheer in een stedelijke omgeving kan zijn. Het gaat niet alleen om het voorkomen van bebouwing, maar ook om waterkwaliteit, geschikte leefomstandigheden, bezoekersdruk en het behouden van voldoende rust voor de vogels.

Sierra de Oltà

Iets verder van de kust ontvouwt zich een totaal ander natuurlandschap. De Sierra de Oltà is een van de bekendste berggebieden direct bij Calp en biedt rust, hoogte en uitzicht. Waar de Ifach vooral een compacte en spectaculaire rots is, geeft Oltà juist ruimte. Het gaat om een bescheiden maar markante bergzone die boven Calp uittorent en een prachtig uitzicht biedt over de kust van de Marina, van Serra Gelada tot de Montgó en de nabijgelegen Sierra de Bèrnia. De top ligt op 586 meter hoogte en is bereikbaar via een gemarkeerde rondwandeling van ongeveer tien kilometer. Daardoor is Oltà een geliefde bestemming voor wandelaars die natuur, beweging en uitzicht willen combineren.

De Sierra de Oltà ligt ten westen en zuidwesten van de bebouwde kustzone van Calp. Het berggebied is bereikbaar via de omgeving van het treinstation en de weg die naar de recreatie- en kampeerzone van Oltà leidt. Hier begint een netwerk van gemarkeerde paden en boswegen waarmee verschillende gedeelten van het gebergte kunnen worden verkend.

De berg heeft een hoogte van 586 meter en vormt een opvallend uitzichtpunt over de Marina Alta. Vanaf de hogere delen zijn onder meer de Peñón de Ifach, de kust van Calp, de Sierra de Bèrnia en bij helder weer verder gelegen berggebieden zichtbaar. Juist de relatief geïsoleerde ligging dicht bij zee maakt het panorama bijzonder.

Het landschap van Oltà is heel anders dan dat van de kust. Hier domineren dennen, rotspartijen, droge hellingen en stukken mediterraan struikgewas. Op sommige plaatsen is de berg vriendelijk en bosrijk, op andere plekken juist opener en ruiger. De geur van dennen, hars en warme aarde hangt hier vaak in de lucht, vooral op zonnige dagen. Oltà is niet alleen aantrekkelijk voor wandelaars, maar ook voor mensen die een stillere kant van Calp willen ervaren. Je laat het strand en de boulevard snel achter je en komt in een omgeving waar de zee nog wel zichtbaar blijft, maar niet langer het hele landschap beheerst.

Sierra de Oltà bij Calpe met mediterrane dennenbossen, rotsachtige hellingen en uitzicht op de kust

De begroeiing van Oltà bestaat uit een combinatie van pijnbomen, mediterrane struiken en kruiden. Op de zonnige hellingen domineren planten die bestand zijn tegen droogte, terwijl op meer beschutte plaatsen een dichter boslandschap kan ontstaan. De verschillende vegetatietypen bieden leefruimte aan vogels, insecten, reptielen en kleine zoogdieren.

Voor vogelliefhebbers is Oltà eveneens interessant. De gemeente Calp heeft het gebied opgenomen in haar netwerk van vogelobservatieroutes. Daarbij worden onder meer de torenvalk, sperwer, boomkruiper, kuifmees, putter en verschillende zangers genoemd als soorten die in de omgeving kunnen worden waargenomen. Ook vogels die afhankelijk zijn van rotsachtige gebieden kunnen hier geschikte leefomstandigheden vinden.

De aanwezigheid van verschillende bostypen en open hellingen maakt het gebied bijzonder gevarieerd. Bosvogels profiteren van de bomen en struiken, terwijl roofvogels gebruikmaken van open terreinen en de opstijgende warme lucht boven de bergflanken. Voor wie rustig wandelt en aandacht heeft voor de omgeving is de Sierra de Oltà daardoor meer dan alleen een uitzichtpunt.

Ook de natuurbeleving is hier anders. In plaats van meeuwen, zout en rotswanden krijg je hier bos, bergpaden en uitzicht over de hele kuststrook. Oltà heeft bovendien een kampeerzone en verschillende gemarkeerde routes, wat het gebied extra toegankelijk maakt voor bewoners en bezoekers. Daardoor is het een van de plekken die laat zien dat Calp meer is dan strandtoerisme. Wie iets verder kijkt, ontdekt dat de gemeente ook een verrassend sterk berglandschap heeft. Vooral buiten de heetste zomeruren is dit een aantrekkelijke plek voor mensen die wandelen in Alicante willen combineren met zeezicht, rust en een goed bereikbaar startpunt.

Rondwandeling over Oltà

De bekendste wandelroute door de Sierra de Oltà is de gemarkeerde rondwandeling die volgens de officiële toeristische dienst ongeveer tien kilometer lang is. De totale wandeltijd bedraagt ongeveer vier uur, afhankelijk van de gekozen variant en het aantal rustpauzes. De route maakt gebruik van boswegen en bergpaden en biedt onderweg uitzicht op verschillende delen van de kust.

Het gebruikelijke vertrekpunt ligt bij de recreatie- en kampeerzone van Monte Oltà. Vanaf de parkeerplaats volgen wandelaars de gemarkeerde route over boswegen en paden die geleidelijk hoger het berggebied in voeren. Onderweg verschijnen de Peñón de Ifach, de kustlijn en de nabijgelegen bergen telkens vanuit een andere richting in beeld.

Een bekende tussenstop is de Ermita Vella de Sant Francesc, een kleine kapel die op een natuurlijke uitkijkplaats ligt. De omgeving beschikt over enkele recreatieve voorzieningen en biedt uitzicht op de Middellandse Zee en de Peñón de Ifach. Voor bezoekers die niet de volledige rondwandeling willen lopen, is de route naar deze kapel een aantrekkelijker en korter alternatief.

De officiële toeristische informatie beschrijft ook een gezinsroute naar de Ermita de Sant Francesc. Deze wandeling begint eveneens bij de recreatiezone en loopt voornamelijk over een bosweg. Daardoor is zij minder zwaar dan de volledige rondwandeling of de beklimming van de top.

Wie de langere route volgt, moet er rekening mee houden dat sommige gedeelten stenig en smal zijn. Vooral bepaalde afdalingen door het bos kunnen minder geschikt zijn voor kleine kinderen of wandelaars die weinig ervaring hebben met ongelijk terrein. Het is daarom verstandig de gekozen variant vooraf te bekijken.

Bij Monte Oltà bevindt zich ook een officiële kampeerzone. Kamperen is hier niet hetzelfde als vrij kamperen in de natuur. Voor het gebruik van de aangewezen kampeerplaatsen moet vooraf toestemming worden aangevraagd bij het gemeentebestuur van Calp en gelden specifieke voorwaarden. Wie hier wil overnachten, kan bij het gemeentelijke Oficina de Atención al Ciudadano informeren naar de actuele regels, beschikbaarheid en tarieven.

De mogelijkheid om te wandelen en onder voorwaarden te kamperen maakt Oltà aantrekkelijk voor natuurbeleving, maar vraagt tegelijk om zorgvuldig gebruik. Vooral in droge maanden kunnen er beperkingen gelden vanwege brandgevaar. Ook het gebruik van vuur is niet zonder meer toegestaan.

Bèrnia en omliggende bergen

Rond Calp liggen daarnaast nog meer berggebieden die het landschap mee vormgeven, waaronder de Sierra de Bèrnia en de Sierra del Ferrer. Die liggen niet allemaal volledig binnen de gemeentegrenzen van Calp, maar bepalen wel sterk de natuurlijke horizon van de omgeving. Hun ruige silhouetten, kalkrotsen en droge hellingen geven de streek haar uitgesproken karakter. Voor wandelaars en natuurliefhebbers vormen ze een logisch vervolg op een bezoek aan de Ifach of Oltà. Wie de omgeving van Calp beter leert kennen, merkt al snel dat de plaats niet alleen een badplaats is, maar ook een toegangspoort tot een veel gevarieerder achterland.

De berggebieden van Bèrnia en Ferrer maken deel uit van het Paisaje Protegido de la Sierra de Bèrnia y Ferrer. Dit is een officieel beschermd landschap dat zich uitstrekt over verschillende gemeenten, waaronder Benissa, Jalón, Altea, Callosa d'en Sarrià, Alcalalí, Tàrbena en Calp. De beschermde status is bedoeld om de natuurlijke, landschappelijke en cultuurhistorische waarden van het gebergte te behouden.

De Sierra de Bèrnia bereikt een hoogte van ongeveer 1.129 meter en vormt een opvallende kalkstenen bergketen tussen de kust en het binnenland. Het reliëf bestaat uit steile rotswanden, scherpe bergkammen en stenige hellingen. Door de hoogte en de ligging dicht bij zee kunnen op korte afstand verschillende natuurlijke omstandigheden voorkomen.

Dit beschermde berglandschap behoort tevens tot het Europese Natura 2000-netwerk. Binnen dat netwerk heeft het gebied Serres del Ferrer i Bèrnia een beschermde status vanwege bijzondere habitats en soorten. Het Natura 2000-gebied omvat een grotere samenhangende natuurzone dan alleen de delen die vanuit Calp zichtbaar zijn.

In deze bergzones groeit typische mediterrane vegetatie zoals rozemarijn, tijm, lage struiken, dennen en andere soorten die zich aan het droge klimaat hebben aangepast. Zeker in het voorjaar, wanneer er meer bloei en kleur is, krijgen de hellingen een zachtere uitstraling. In de zomer is het landschap harder, droger en rotsiger, maar juist dan zijn licht, geur en uitzicht op hun sterkst. Deze bergwereld zorgt ervoor dat Calp niet een vlakke kustplaats is, maar een gemeente waarin zee en bergen voortdurend met elkaar in gesprek lijken.

Voor wie vanuit Calp het binnenland intrekt, wordt duidelijk hoe snel het decor verandert. Binnen korte tijd maken appartementen, boulevards en strandwegen plaats voor ravijnen, bergdorpen, terrassen met amandelbomen en stille wegen tussen kalksteenformaties. Dat maakt de ligging van Calp aantrekkelijk voor mensen die niet hoeven te kiezen tussen kust en berg. Op een heldere dag is het mogelijk om vanaf hoger gelegen punten zowel de Peñón de Ifach als de kustlijn van de Marina Alta te zien, terwijl achter je alweer een heel ander landschap begint. Juist die gelaagdheid maakt de omgeving interessant voor wandelaars, fotografen, natuurliefhebbers en iedereen die de Costa Blanca niet alleen vanaf het strand wil bekijken.

Bij het verkennen van Bèrnia is het belangrijk om onderscheid te maken tussen de gemeente Calp en de omliggende plaatsen. Veel bekende wandelroutes over de Sierra de Bèrnia vertrekken vanuit gebieden die bestuurlijk bij andere gemeenten horen. De bergketen maakt wel deel uit van het natuurlijke achterland van Calp en beïnvloedt sterk het landschap en de uitzichten vanaf de kust.

Morro de Toix en de kliffen

Een bijzonder onderdeel van de natuurlijke kust bij Calp is Morro de Toix. Deze rotsachtige landtong vormt het uiteinde van de Sierra de Bèrnia waar het gebergte in de Middellandse Zee overgaat. De kliffen bereiken op verschillende plaatsen een hoogte van meer dan 200 meter boven zee en vormen een van de opvallendste natuurlijke kustformaties van de gemeente.

Morro de Toix ligt aan de zuidwestelijke zijde van Calp, bij de omgeving van Maryvilla en Puerto Blanco. De landtong vormt ook de natuurlijke overgang tussen de Marina Alta en de Marina Baixa. Vanaf de hogere delen kijkt men aan de noordkant over Calp en de Peñón de Ifach, terwijl aan de andere zijde de kust van Altea en de omgeving van Benidorm zichtbaar zijn.

De rotsachtige hellingen en kliffen hebben een bijzondere ecologische waarde. Op de steile wanden en in de directe omgeving komen vogels voor die afhankelijk zijn van open rotslandschappen en mediterrane struikvegetatie. De gemeentelijke toeristische informatie noemt onder meer de blauwe rotslijster, zwarte tapuit en alpengierzwaluw als kenmerkende soorten.

Ook de kuifaalscholver is van belang voor de bescherming van dit kustgedeelte. Deze zeevogel gebruikt rotsachtige kusten om te rusten en te broeden. De aanwezigheid van kwetsbare vogelsoorten betekent dat activiteiten zoals rotsklimmen in bepaalde perioden of op bepaalde plaatsen kunnen worden beperkt. In 2025 werden door de Generalitat Valenciana maatregelen voorbereid om de broedplaatsen van de kuifaalscholver en de vegetatie op Morro de Toix beter te beschermen. Voor klimmers is het daarom belangrijk om uitsluitend de actueel toegestane sectoren te gebruiken.

Voor wandelaars is vooral het uitzichtpunt Mirador de Toix interessant. Dit ligt aan het einde van een korte route vanaf de parkeerzone boven de urbanisatie Maryvilla. Volgens de gemeentelijke informatie bedraagt de wandeling naar het uitzichtpunt ongeveer tien minuten, al is de eerste klim vrij steil. Wie verder wandelt richting de antennes kan nog ongeveer twintig minuten extra lopen.

Het uitzicht maakt duidelijk hoe bijzonder de geografische ligging van Calp is. Aan de ene zijde liggen de Peñón de Ifach, de baai van Calp en de kust van Benissa. Aan de andere zijde zijn de baai van Altea, Serra Gelada en bij helder weer de omgeving van Benidorm zichtbaar. Achter de kust rijzen de bergen van Puig Campana, Ponoig en Bèrnia op.

Onder de kliffen bevinden zich bovendien kleine rotsachtige baaien, waaronder Cala Gasparet en Racó del Corb. Deze liggen in een ruige kustzone en zijn niet op dezelfde manier toegankelijk als de gewone stranden van Calp. Sommige delen zijn uitsluitend via zee bereikbaar. Door de steile rotswanden, mogelijke steenslag en wisselende zeeomstandigheden is voorzichtigheid belangrijk.

De combinatie van rotskusten, mediterrane begroeiing, vogels en onderwaternatuur maakt Morro de Toix tot een waardevolle aanvulling op de bekendere Peñón de Ifach. Het gebied is minder groot en minder bekend bij het brede publiek, maar vormt een belangrijk onderdeel van de natuurlijke identiteit van de zuidelijke kust van Calp.

Flora, fauna en kustnatuur

Wat Calp bijzonder maakt, is niet alleen de kwaliteit van de afzonderlijke natuurgebieden, maar vooral hun nabijheid tot elkaar. Binnen korte afstand wisselen zoutvlakte, rotskust, zeenatuur, strand, bergpad en boshelling elkaar af. Dat geeft de gemeente een rijkdom aan landschappen die je niet in elke kustplaats vindt. Wie in Calp woont of er verblijft, hoeft niet ver te reizen om een ander decor te zien. Je kunt 's ochtends flamingo's bij de Salinas zien, later omhoog wandelen op Oltà en tegen de avond nog langs zee lopen onder de rots van Ifach.

De grote verschillen tussen de natuurgebieden zorgen ook voor een gevarieerde flora en fauna. Op de Peñón de Ifach leven planten die bestand zijn tegen steile rotswanden en de invloed van zeewind. In de Salinas komen juist zoutminnende planten en watervogels voor. De Sierra de Oltà biedt leefruimte aan bosvogels, insecten en kleine zoogdieren, terwijl de kliffen van Morro de Toix weer andere soorten aantrekken.

De Peñón de Ifach heeft vooral een bijzondere botanische betekenis door de aanwezigheid van planten die op een beperkte oppervlakte verschillende groeiplaatsen vinden. De omstandigheden op de rots variëren sterk, afhankelijk van de hoogte, blootstelling aan zon en wind en de hoeveelheid beschikbare bodem. Sommige planten groeien in rotsspleten, terwijl andere beter gedijen op beschutte hellingen waar iets meer grond aanwezig is.

Ook op de hellingen van Oltà speelt de begroeiing een belangrijke rol voor het dierenleven. Dennen en mediterrane struiken bieden voedsel en beschutting aan vogels en insecten. Op de open hellingen en tussen rotsen kunnen weer andere soorten voorkomen. Juist de afwisseling tussen bos en open terrein vergroot de biodiversiteit.

De Salinas vormen binnen deze natuurlijke verscheidenheid een uitzonderlijk ecosysteem. Door de aanwezigheid van zout water, ondiepe oevers en aangepaste vegetatie ontstaat een leefomgeving die volledig verschilt van de droge berghellingen. Watervogels, kleine waterorganismen en planten die zout verdragen vormen hier samen een bijzonder natuurlijk systeem.

De onderwaternatuur van Calp

De natuur rond Calp stopt niet bij de waterlijn. Voor de kust liggen rotsachtige zeebodems, zandgebieden en velden van Posidonia oceanica. Deze zeeplant komt uitsluitend in de Middellandse Zee voor en is van grote waarde voor het leven onder water. Posidonia is geen zeewier, maar een echte bloeiende plant met wortels, bladeren en een ondergronds netwerk.

De zeegrasvelden bieden beschutting aan jonge vissen en andere zeedieren en spelen een rol bij het vasthouden van sediment. Daarnaast kunnen ze helpen om de invloed van golven op de zeebodem te verminderen. Daarmee dragen ze ook bij aan de natuurlijke bescherming van de kust.

Bij de rotsachtige kust rond de Peñón de Ifach en Morro de Toix bevinden zich daarnaast verschillende onderwaterhabitats met algen, kleine ongewervelde dieren en vissen. De gemeente Calp beschrijft in haar informatie over de Peñón onder meer de aanwezigheid van sponzen, koralen en andere zeedieren rond de rotsachtige onderwaterwanden.

Voor snorkelaars en duikers vormt deze omgeving een interessante aanvulling op het landschap boven water. Wel is het belangrijk om voorzichtig om te gaan met de kwetsbare onderwaternatuur. Levende zeegrasvelden kunnen beschadigd raken door ankers en onzorgvuldig gebruik, terwijl rotsachtige habitats gevoelig kunnen zijn voor verstoring.

De regio Valencia heeft specifieke regels opgesteld voor de bescherming van posidoniavelden. Ook aangespoelde bladeren van deze planten hebben een natuurlijke functie, omdat ze zand kunnen vasthouden en bijdragen aan het beschermen van stranden tegen erosie. Bruine plantenresten op het strand zijn daarom niet automatisch vervuiling.

Voor wie graag de kust van Calp verkent, is het interessant om verder te kijken dan het heldere water alleen. Juist de onderwatervegetatie en de aanwezige dieren maken deel uit van de natuurlijke rijkdom van deze kustgemeente.

Wandelen met gezond verstand

De natuur rond Calp is goed bereikbaar, maar vraagt wel om een beetje voorbereiding. In de zomer kan de zon fel zijn en lopen de temperaturen snel op, vooral op open rotsen en bergpaden waar weinig schaduw is. Vroeg vertrekken is dan vaak verstandiger dan midden op de dag beginnen. Stevige schoenen, water, zonnebescherming en een opgeladen telefoon zijn eenvoudige maar belangrijke zaken. Ook bij korte wandelingen kan het terrein ruwer zijn dan het vanaf de boulevard lijkt. Vooral de Peñón de Ifach en delen van Oltà vragen om aandacht, omdat stenen glad kunnen zijn en sommige stukken niet geschikt zijn voor iedereen.

Niet iedere wandeling rond Calp heeft dezelfde moeilijkheidsgraad. De Paseo Ecológico Princesa de Asturias is een relatief korte route langs de kust. Een bezoek aan de Salinas draait vooral om vlak wandelen en vogels observeren. De Sierra de Oltà biedt keuze tussen kortere wandelingen en langere routes over boswegen en bergpaden. De beklimming van de Peñón de Ifach vraagt vooral na de tunnel aanzienlijk meer ervaring en voorzichtigheid.

Wie een langere wandeling wil maken, kan in de koelere maanden doorgaans beter terecht dan in de heetste zomerperiode. Vooral het voorjaar en de herfst zijn geschikt om de bergachtige omgeving te ontdekken. In de winter kunnen de temperaturen eveneens aangenaam zijn, maar op open hellingen kan de wind sterk zijn en na regen kunnen rotsen en paden glad worden.

Ook de weersomstandigheden aan de kust verdienen aandacht. Bij harde wind, onweer of zware regen kan het gevaar op de Peñón de Ifach, Oltà en Morro de Toix snel toenemen. Op steile paden en rotsachtige gedeelten is het verstandig om bij ongunstige omstandigheden niet verder te gaan.

Daarnaast is het verstandig om de natuurgebieden met respect te behandelen. Blijf op de aangegeven paden, neem afval mee terug en verstoor vogels en andere dieren niet. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar in druk bezochte gebieden maakt juist dit gedrag het verschil. De combinatie van veel toerisme en kwetsbare natuur vraagt om zorgvuldigheid. Calp heeft het geluk dat natuur en stad zo dicht bij elkaar liggen, maar dat betekent ook dat bewoners en bezoekers samen verantwoordelijk zijn voor het behoud ervan. Wie rustig kijkt, niet te veel lawaai maakt en de paden volgt, ziet vaak meer dan iemand die alleen snel naar het uitzichtpunt wil.

De bescherming van kwetsbare planten en dieren is vooral belangrijk in gebieden waar veel bezoekers komen. Op de Peñón de Ifach kunnen wandelaars de kwetsbare vegetatie beschadigen wanneer zij buiten de paden lopen. Bij de Salinas kunnen vogels worden verstoord wanneer bezoekers te dicht bij het water komen. In Oltà en op de hellingen van Morro de Toix kan het betreden van kwetsbare zones invloed hebben op planten en de stabiliteit van de bodem.

Ook natuurbrand vormt een belangrijk aandachtspunt. In mediterrane bossen en struikgebieden kan het brandgevaar tijdens langdurige droge perioden sterk toenemen. Bij verhoogd risico kunnen tijdelijke maatregelen gelden voor activiteiten, toegang en het gebruik van vuur. De aanwezigheid van een recreatiezone of kampeerplaats betekent niet dat open vuur op ieder moment is toegestaan. Het is verstandig om de aanwijzingen van de gemeente en de Generalitat Valenciana te volgen.

Natuur door de seizoenen

De natuur rond Calp verandert gedurende het jaar. In de winter zijn de temperaturen meestal gunstiger voor bergwandelingen en krijgen de hoger gelegen gebieden een rustiger karakter. Op heldere dagen zijn de uitzichten vanaf Oltà en Morro de Toix bijzonder goed. Bij de Salinas kunnen overwinterende vogels aanwezig zijn, waardoor ook deze periode interessant is voor vogelliefhebbers.

In het voorjaar komt meer kleur in de mediterrane begroeiing. Kruiden en struiken kunnen gaan bloeien, terwijl vogels en insecten op veel plaatsen actiever worden. Voor wie belangstelling heeft voor planten en de natuurlijke omgeving van de Peñón de Ifach, is dit een aantrekkelijke periode. De temperaturen zijn doorgaans ook gunstiger voor wandelingen dan tijdens de zomer.

De zomer brengt warmte en droogte. De begroeiing op open hellingen krijgt vaak een grijsgroen of bruin karakter en de omstandigheden kunnen zwaar zijn voor wandelaars. Vooral op de Peñón de Ifach en op de open gedeelten van Oltà kan de zon fel zijn. Daarnaast neemt de bezoekersdruk in de kustgebieden toe, waardoor bescherming en zorgvuldig gebruik extra belangrijk worden.

In de herfst kan regen zorgen voor nieuwe plantengroei en een zachter landschap. Tegelijk kunnen in het mediterrane klimaat perioden met hevige neerslag voorkomen. Vooral in ravijnen en op stenige bergpaden kan dat de omstandigheden veranderen. Voor vogelliefhebbers zijn de trekperioden in het voorjaar en het najaar interessant, omdat verschillende soorten de kust van Alicante gebruiken tijdens hun verplaatsingen tussen Europa en Afrika.

Wie Calp op verschillende momenten van het jaar bezoekt, merkt dat ieder natuurgebied een eigen ritme heeft. De Salinas veranderen vooral door waterstanden en de aanwezigheid van vogels. In Oltà zijn de kleuren van de begroeiing en de temperatuur bepalend, terwijl de Peñón de Ifach gedurende het jaar steeds opnieuw een ander beeld geeft door licht, wind en de activiteit van planten en dieren.

Bescherming van natuurgebieden

Calp heeft verschillende natuurgebieden die ieder onder een andere beschermingsregeling vallen. De Peñón de Ifach is een officieel natuurpark en wordt beheerd door de Generalitat Valenciana. De Salinas zijn opgenomen in het regionale en nationale register van waardevolle wetlands en genieten daarnaast planologische bescherming. De berggebieden van Bèrnia en Ferrer maken deel uit van een beschermd landschap, terwijl voor de kust specifieke regels gelden voor de bescherming van zeegrasvelden en andere mariene habitats.

De verschillende beschermingsvormen hebben hun eigen betekenis. Bij de Peñón de Ifach staat onder meer het behoud van kwetsbare planten, vogels en de bijzondere rotsvegetatie centraal. De beperking van het aantal bezoekers is daarvan een praktisch voorbeeld. Bij de Salinas zijn waterbeheer, rust voor vogels en het beschermen van het wetlandsysteem van groot belang.

In Oltà en de omliggende berggebieden spelen onder meer bosbeheer, brandpreventie en het behoud van mediterrane begroeiing een rol. Langs de rotskust van Morro de Toix zijn de bescherming van broedende vogels en bijzondere plantengroei belangrijke aandachtspunten. Onder water gaat het vooral om het voorkomen van beschadiging van kwetsbare habitats.

Juist omdat Calp een drukbezochte kustgemeente is, kunnen kleine verstoringen een grote invloed hebben wanneer veel mensen dezelfde plekken bezoeken. Daarom zijn duidelijke wandelroutes, observatievoorzieningen en toegangsregels belangrijk. Ze maken het mogelijk om de natuur te beleven zonder dat ieder kwetsbaar gedeelte vrij toegankelijk hoeft te zijn.

Voor bewoners en bezoekers betekent dit dat natuurbescherming niet uitsluitend een taak is van overheden of natuurbeheerders. Ook wie wandelt, fietst, zwemt of vogels observeert, kan bijdragen aan het behoud van de natuurlijke omgeving. Op de paden blijven, afval meenemen, dieren niet verstoren en de plaatselijke regels respecteren zijn eenvoudige maar belangrijke gewoonten.

Calp als groene kustplaats

Calp biedt daarmee een natuurbeleving die veel rijker is dan veel mensen vooraf verwachten. Niet alleen de Ifach, maar ook de Salinas, de Sierra de Oltà en de omliggende bergen maken van deze kustplaats een plek waar je ogen tekortkomt. Achter elke bocht in de kustweg, achter elke rotswand en boven elke helling wacht weer een ander stukje landschap. Juist die afwisseling maakt de natuur van Calp zo sterk: hier liggen zee, rots, vogelgebied en berglandschap niet ver uit elkaar, maar bijna naast elkaar.

Dat samenspel van natuur en bewoning is soms opvallend, want Calp is ook een dichtbebouwde en populaire kustplaats. Toch houden juist die natuurzones de plaats in balans. Ze geven lucht, ritme en een gevoel van ruimte aan een gemeente die anders al snel alleen als toeristische badplaats zou worden gezien. Voor veel bewoners en bezoekers zijn de natuurgebieden rond Calp daarom geen bijzaak, maar een wezenlijk deel van de aantrekkingskracht van de plaats. Wie zich oriënteert op wonen in Calp, merkt dan ook dat natuur hier niet iets is voor een vrije zondag alleen. Het landschap is onderdeel van het dagelijks leven, zichtbaar vanaf balkons, wegen, stranden en wandelpaden.

Ook voor vakantiegangers is die afwisseling belangrijk. Calp wordt vaak gekozen vanwege de stranden, restaurants en het herkenbare uitzicht op de Ifach, maar de natuur geeft de plaats extra diepte. Een stranddag kan eenvoudig worden gecombineerd met een korte wandeling langs de zoutvlakte, een bezoek aan de haven of een route richting de berghellingen. Wie meer wil weten over de kust zelf, vindt aanvullende informatie op de pagina over de stranden van Calp. Samen laten die stranden, zoutmeren, rotsen en bergen zien waarom Calp veel meer is dan een klassieke badplaats.

Voor Nederlanders en Belgen die de provincie Alicante verkennen, is Calp daardoor een goede plek om te begrijpen hoe veelzijdig de Costa Blanca kan zijn. De plaats heeft de drukte, voorzieningen en internationale sfeer van een bekende kustgemeente, maar tegelijk natuurgebieden die het landschap karakter geven en voor rust zorgen. Wie alleen naar de hoogbouw kijkt, mist de helft van het verhaal. Wie de paden, vogels, rotsen en berglijnen meeneemt, ziet een kustplaats waarin natuur niet aan de rand staat, maar steeds weer terugkomt in het beeld van de dag.

Wat Calp onderscheidt van veel andere kustgemeenten, is dat verschillende natuurgebieden hier op korte afstand van elkaar liggen. De Peñón de Ifach vormt met zijn steile kalkwanden een opvallend geologisch landschap. Aan de andere kant van de stad biedt de Sierra de Oltà de mogelijkheid om door mediterrane bossen te wandelen. De Salinas zorgen voor een compleet andere natuurervaring, waarbij water, vogels en zoutminnende planten centraal staan.

Ook Morro de Toix en de omliggende bergen maken deel uit van dit natuurlijke geheel. De kliffen, open berghellingen en nabijgelegen zeebodems vormen samen een landschap waarin land en zee voortdurend invloed op elkaar uitoefenen. Daardoor is de natuur van Calp niet beperkt tot één bekend monument, maar bestaat zij uit verschillende ecosystemen die ieder hun eigen waarde hebben.

Voor wie permanent in Calp woont of er langere tijd verblijft, zijn deze natuurgebieden een belangrijk onderdeel van de leefomgeving. Ze bieden mogelijkheden om buiten te bewegen, vogels te observeren en het landschap gedurende verschillende seizoenen te ontdekken. Ook voor bezoekers die de Costa Blanca verder willen leren kennen, vormen ze een aanvulling op het bekende beeld van stranden en boulevards.

De natuur van Calp laat daarmee zien dat het behoud van groene en natuurlijke ruimtes belangrijk blijft, juist in een gemeente waar toerisme en bebouwing een grote rol spelen. De zoutlagune, de berghellingen, de rotskusten en de zeegrasvelden zijn niet alleen aantrekkelijk om te bekijken, maar maken deel uit van het ecologische evenwicht van de kust.

Wie de tijd neemt om verschillende natuurgebieden te bezoeken, ontdekt hoe groot de verschillen kunnen zijn binnen één gemeente. Een rustige ochtend bij de flamingo's van Las Salinas, een wandeling door de bossen van Oltà of een bezoek aan de kliffen van Morro de Toix laten telkens een andere kant van Calp zien. En daarboven blijft de Peñón de Ifach aanwezig als het natuurlijke herkenningspunt dat al deze landschappen met elkaar verbindt.

Dit artikel is voor het laatst bijgewerkt op 4 november 2026.