Persoonlijk

De laatste week was druk en hectisch en het wordt dus wel tijd voor een update, want er is veel gebeurd. Ook blijken we niet te ontkomen aan de standaard "Ik Vertrek" zaken zoals pech onderweg en beestjes in huis, maar daarover later meer. Mijn laatste blog was net na het dichttrekken van de deur in Nederland, ik heb mijn spullen toen naar het huis van Astrid in België gebracht en daar hebben we voor afgelopen week alles in orde gemaakt voor de overtocht van afgelopen week. 

De verhuizing

Afgelopen maandag was het dan zover, om 8 uur 's morgens stond de verhuiswagen op de stoep. Het bleek dat we toch meer hadden dan verwacht, want na een uurtje of 4 sjouwen (met hulp van Mike en Daniel) was de vrachtwagen vol en konden we net één keukenblok voor onze wasruimte niet meer in de auto, die is dus in België blijven staan. De goederen zijn inmiddels overgeladen in een vrachtwagen die onderweg is naar Spanje en midden volgende week aan zal komen bij ons huis.

De datum van vertrek nadert.

Het huis wordt steeds leger. Niet alleen door het opruimen en inpakken van de spullen maar ook door de verhuizing van mijn jongste twee. Door omstandigheden kan ik nog niet alles achter me laten waardoor ik  niet echt emigreer om het zo te zeggen.

Dat voelt jammer maar toch ook weer goed. Ik mag eerst de tijd nemen om zaken op orde te stellen  en ook ondertussen te wennen aan al het nieuwe op m’n pad. Doordat het zo gaat bevind ik me wel in een luxe positie.

Rustig aan.. 

Het is zover, na wat spannende weken is de deur van het huis in Asten definitief dicht getrokken. Nadat de eerste koper zijn financiën niet rond kon krijgen werd het nog even spannend omdat we in de knoop konden komen met de aankoop van het huis in Spanje. Maar gelukkig was er een nieuwe koper die snel kon handelen zodat we geen kunst- en vliegwerk hoefden uit te gaan halen. Enkele weken van intensieve bezoekjes aan kringloopwinkels, milieustraat en verhuizen hebben ervoor gezorgd dat we het huis gisteren leeg over konden doen aan de nieuwe bewoner.

Huizenjacht in Alicante

Enkele weken geleden gingen we naar Alicante om een rondreis te maken en verschillende huizen te bekijken, Het plan was om in twee dagen een twaalftal huizen te bekijken en eventueel op onze derde en laatste dag in Spanje de mooiste huizen nog voor een tweede keer te bekijken. Op de eerste dag hadden we een vijftal bezichtigingen, te beginnen met een kant-en-klaar huis met eigen zwembad dat nu toeristisch verhuurd werd en eigenlijk wat te klein was.

Vanmorgen zijn we geland op Alicante, de luchthaven waar we voortaan nog vaak zullen komen. De plek waar we ons nieuwe thuis hopen te vinden en te creëren.

We hebben een hotel geboekt in L’Albir. Van daaruit begint onze zoektocht naar een huis. Niet meer alleen foto’s en plattegronden bekijken op internet, maar daadwerkelijk de plekken voelen, de huizen van binnen zien en ontdekken of ze bij ons passen. Gelukkig hebben we een fijne makelaar gevonden die alles regelt, afspraken maakt en veel kennis heeft van de omgeving, de huizen en de bouwkundige staat.

Na die mooie blog van Arnt te hebben gelezen voel ik me geïnspireerd om ook enkele woorden te delen. Ik kan er met hetzelfde gemak een liefdesverhaal van maken maar dat is niet de bedoeling van onze blogs. We hebben het geluk te mogen vertoeven in Spanje, in Andalusië, in Alhaurin el Grande. In een mooie villa waar we op 4 hondjes passen. We mogen weer twee weken samenwonen in Spanje. 

Een onbeschreven blad, de eerste stappen op een nieuw pad

Soms zijn het de dichte deuren die ons naar het echte leven leiden. Zo voelde het ook toen per 1 mei mijn werk tot een einde kwam. Niet geheel onverwacht, maar toch schoot er op dat moment even iets door me heen: dit is het. Dit is het moment waarop de droom die al jaren sluimert, eindelijk ruimte krijgt om tot leven te komen. De deur naar een ander leven staat niet langer op een kier – hij zwaait nu wijd open.

De emigratie naar Spanje, en specifieker: naar de provincie Alicante, is niet langer een verre wens. Het wordt realiteit. In de komende week gaat ons huis in Nederland in de verkoop. We hebben gesprekken gevoerd met makelaars aan de Costa Blanca, we zitten midden in de aanvraag van het NIE-nummer en de eerste lijntjes naar Spanje zijn gelegd. Wat ooit een droom was, is nu een plan – en dat plan krijgt elke dag meer vorm.