La Romana is niet het soort dorp dat zich opdringt. Het fluistert, lonkt en wacht tot het echt wordt ontdekt. Geen groots vertoon of lange rijen voor beroemde monumenten, maar een ingetogen rijkdom aan landschap, dorpsleven, historische plekken en lokale tradities. Wie bereid is af te wijken van de bekendere routes door de provincie Alicante, ontdekt hier een gemeente waar cultuur, landbouw en natuur nog nauw met elkaar verweven zijn.
De bezienswaardigheden van La Romana bestaan niet uit één groot kasteel of museum dat alle aandacht opeist. De aantrekkingskracht zit juist in de combinatie van het dorpshart, de kerk, oude waterwerken, parken, wandelroutes, grotten, wijngaarden en berglandschappen. Dat maakt La Romana geschikt voor bezoekers die graag rustig rondkijken en meer willen zien van het authentieke binnenland van Alicante.
La Romana ligt in de streek Midden-Vinalopó, in het Spaans Medio Vinalopó genoemd. De gemeente wordt omringd door de bergzones van de Serra de l’Algaiat, de Serra del Reclot en de Serra de Beltrans. Tussen die heuvels liggen wijngaarden, amandelboomgaarden, olijfgaarden, steengroeven en verspreid liggende gehuchten. Wie zoekt naar wat er te doen is in La Romana, kan daardoor een wandeling door het dorp gemakkelijk combineren met natuur, wijn en een rit door het landelijke gebied.
Dorpshart rond Gómez Navarro
Een bezoek aan La Romana kan het beste beginnen rond de Plaza Gómez Navarro. Aan en rond dit centrale plein bevinden zich het gemeentehuis, de kerk en verschillende straten die samen het herkenbare dorpscentrum vormen. Het plein is geen afgesloten toeristische attractie, maar een plek waar het gewone leven zichtbaar blijft. Bewoners ontmoeten elkaar hier, lopen naar het gemeentehuis of zoeken tijdens feesten en activiteiten de schaduw en gezelligheid van het centrum op.
De brede straten en bescheiden bebouwing geven La Romana een ander karakter dan de dichtbebouwde kustplaatsen. Alles ligt dicht bij elkaar, waardoor de dorpskern goed te voet kan worden verkend. Wie rustig door de zijstraten wandelt, ziet traditionele gevels, kleine winkels, cafés en woningen die laten zien hoe de plaats zich rond het oude agrarische centrum heeft ontwikkeld.
Bij de Plaza Gómez Navarro ligt ook El Calvario. Dit religieuze monument bevindt zich op de plaats van een vroegere begraafplaats en maakt tegenwoordig deel uit van het plein bij het gemeentehuis. Het bestaat uit tien kalkstenen zuilen en een kruis dat uit nog eens vier zuilen is opgebouwd. Samen verwijzen deze veertien onderdelen naar de veertien staties van de kruisweg. De scènes zijn op keramische tegels weergegeven.
Het Calvarie is gemakkelijk voorbij te lopen wanneer je niet weet wat de stenen zuilen voorstellen. Juist daarom is het een interessante kleine bezienswaardigheid: het vertelt iets over het geloof, de lokale steenbewerking en de manier waarop historische plekken in het huidige dorpsbeeld zijn opgenomen.
Kerk als herkenningspunt
De kerk van San Pedro Apóstol is een van de belangrijkste historische gebouwen van La Romana. San Pedro Apóstol betekent de apostel Petrus. De kerk staat centraal in het religieuze leven van de gemeente en speelt een belangrijke rol tijdens processies, feestdagen en de jaarlijkse feesten in augustus.
De religieuze geschiedenis van deze plek gaat verder terug dan het huidige kerkgebouw. In 1749 liet de eerste markies van La Romana in zijn testament een kerkelijke stichting opnemen die was gewijd aan San Pedro Apóstol. Er bestond toen al een kapel of kluizenarij in het gebied, waarvan de aanwezigheid volgens de gemeente zelfs in documenten uit 1729 wordt genoemd.
Het huidige kerkgebouw is aanzienlijk jonger. In april 2010 vierde La Romana het honderdjarig bestaan van de kerk. Dat maakt het gebouw niet middeleeuws, maar wel tot een van de meest herkenbare monumenten uit de ontwikkeling van de moderne dorpskern. Wie de kerk vanbinnen wil bekijken, moet rekening houden met wisselende openingstijden. Buiten kerkdiensten en activiteiten kan de deur gesloten zijn.
De officiële beschermheiligen van de grote dorpsfeesten zijn de Heilige Harten van Jezus en Maria. Zij moeten niet worden verward met San Pedro Apóstol, aan wie de parochiekerk is gewijd. Tijdens de augustusfeesten worden in en rond de kerk missen, bloemenoffers en processies georganiseerd ter ere van de beschermheiligen.
Ook buiten de grote feesten is de omgeving van de kerk een goede plek om het rustige ritme van La Romana te ervaren. Hier komen geschiedenis, religie en het dagelijkse dorpsleven samen zonder dat het gebied speciaal voor toeristen is ingericht.
Waterwerken en oude ontmoetingsplekken
Water heeft altijd een grote rol gespeeld in het droge binnenland van Alicante. In La Romana is die geschiedenis nog zichtbaar bij verschillende kleine bezienswaardigheden. Een van de belangrijkste is het oude washuis, in het Spaans lavadero genoemd. Volgens de gemeentelijke informatie dateert het gebouw uit het begin van de negentiende eeuw. In september 1993 werd het met hulp van inwoners gerestaureerd.
Vroeger kwamen bewoners hier om kleding en huishoudelijk textiel te wassen. Het washuis was daardoor niet alleen een praktische voorziening, maar ook een sociale ontmoetingsplek. Nieuws werd uitgewisseld terwijl het dagelijkse werk doorging. Tegenwoordig is het een tastbare herinnering aan een tijd waarin stromend water in huis nog niet vanzelfsprekend was.
Een ander onderdeel van de watergeschiedenis is de Fuente de los Cuatro Chorros, de Bron van de Vier Stralen. Deze bron werd als een soort geul in het terrein uitgegraven om het ondergrondse water te kunnen bereiken. Via een trap daalden bewoners af naar vier metalen uitlopen waar het water in een bassin stroomde. Het overtollige water liep verder richting het gemeentelijke washuis.
Aan de rand van het dorp ligt het Parque de la Noria. Een noria is een waterrad waarmee vroeger water uit een put of lager gelegen waterlaag werd opgehaald. De noria in het park wordt niet meer voor waterwinning gebruikt, maar is als herinnering aan het oude irrigatie- en watervoorzieningssysteem bewaard gebleven. Het park is tegenwoordig vooral een rustige ontmoetingsplek.
De gemeentelijke Ruta del Agua, oftewel Waterroute, verbindt verschillende plekken die met het traditionele watergebruik samenhangen. De rondwandeling is ongeveer 3,38 kilometer lang en voert langs onder meer de Fuente de los Cuatro Chorros, Fuente Loca, de noria en het washuis. Het is een geschikte route voor bezoekers die het dorp en zijn geschiedenis liever al wandelend ontdekken.
Een deel van de oude waterbronnen bevindt zich buiten de bebouwde kom. Niet elke bron is vrij toegankelijk. De Fuente del Cucarró ligt bijvoorbeeld op particulier terrein dat over verschillende eigenaren is verdeeld. Voor een bezoek is toestemming van de eigenaren nodig. Een routebeschrijving of zichtbaar pad betekent in Spanje niet automatisch dat iedere aangrenzende plek openbaar terrein is.
Parken met lokale betekenis
La Romana heeft verschillende groene ontmoetingsplekken die voor bezoekers misschien bescheiden lijken, maar binnen het dorp een duidelijke functie hebben. Een daarvan is het park rond de Pino de la Vaca, in het Valenciaans ook Pi de la Vaca genoemd. Het gaat om een grote dennenboom bij het gemeentelijke sportcomplex. Bewoners en verenigingen komen hier op bepaalde momenten samen voor maaltijden en activiteiten.
De noordelijke dennenzone van het dorp is tegenwoordig ingericht als het Parque Doctor Pérez López. Dit park wordt gebruikt voor ontspanning, activiteiten en bijeenkomsten. Tijdens lokale feesten en culturele programma’s kan het terrein dienstdoen als locatie voor optredens, maaltijden en activiteiten voor verschillende leeftijden.
Aan de zuidzijde van de kern ligt nog een historische dennenzone die bekendstaat als La Pinada. Dit terrein is echter privé-eigendom van de familie Gómez Navarro. Bezoekers mogen er daarom niet zonder toestemming naar binnen. De gemeentelijke informatie vermeldt dat toegang soms mogelijk is wanneer de eigenaren aanwezig zijn en de poorten openen, maar dat is geen garantie. Het is beter om het terrein vanaf de openbare omgeving te bekijken en gesloten poorten te respecteren.
Voor culturele activiteiten zijn de Casa de Cultura aan de Calle Cervantes en de Casa Encarná belangrijke locaties. Hier worden afhankelijk van het programma theatervoorstellingen, concerten, exposities, lezingen en bijeenkomsten georganiseerd. Beide gebouwen hebben geen doorlopend toeristisch openingsrooster. De openingstijden hangen samen met de activiteiten die er op dat moment plaatsvinden.
La Romana heeft de afgelopen jaren een gevarieerd cultureel programma opgebouwd met toneel, muziek, dans en voorstellingen voor kinderen. Wie het dorp bezoekt, kan daarom vooraf de gemeentelijke agenda bekijken. Een gewone zondagavond kan soms verrassend genoeg een gratis of laagdrempelige voorstelling opleveren.
Wandelen door vier landschappen
De wandelmogelijkheden behoren tot de belangrijkste bezienswaardigheden rond La Romana. De gemeente beschrijft vier officiële routes die elk een ander deel van het landschap laten zien. Sommige wandelingen blijven dicht bij de kern, terwijl andere naar steile berghellingen en afgelegen natuurgebieden voeren.
De langste route is de PR-CV 399 naar Peña de la Mina. Een PR-route is een officieel gemarkeerd wandelpad van middelgrote afstand. De wandeling begint in de dorpskern en loopt via San Antón, Boquera, de Rambla Honda en Umbría Baja richting de Peña de la Mina en de Umbría de Algayat. De officiële afstand bedraagt ongeveer 13,25 kilometer. De gemeente noemt een geschatte wandeltijd van vier uur en een kwartier en beoordeelt de moeilijkheid als middelzwaar tot zwaar.
Het landschap onderweg is afwisselend. Wandelaars volgen delen van verharde landbouwwegen, droge waterbeddingen, onverharde paden en bergtrajecten. Een rambla is een bedding die vaak droogstaat, maar bij hevige regen in korte tijd veel water kan afvoeren. Wandel daarom nooit door een rambla wanneer zware regen wordt verwacht, ook niet wanneer het bij vertrek nog droog is.
De eerder genoemde Ruta del Agua is met 3,38 kilometer aanzienlijk korter. De route is gemarkeerd als SL, een afkorting van sendero local of lokaal wandelpad. Deze wandeling richt zich vooral op het vroegere gebruik en de verdeling van water en is daardoor geschikt voor wie natuur en lokale geschiedenis wil combineren.
De Ruta de la Volta a Peu is een rondwandeling van ongeveer tien kilometer. De Valenciaanse woorden volta a peu betekenen vrij vertaald een ronde te voet. Het traject voert door het landelijke gebied en laat de afwisseling zien tussen akkers, wijnranken, droge natuur en heuvels. De gemiddelde helling is beperkt, maar op het steilste deel loopt het stijgingspercentage volgens de gemeente op tot bijna 24 procent.
De vierde route loopt door de Serra de la Creu en Els Calderons. Deze rondwandeling is ongeveer 3,67 kilometer lang. De afstand is niet groot, maar de wandeling is door de steile ondergrond zwaarder dan het aantal kilometers doet vermoeden. Plaatselijk loopt de helling sterk op. Goede schoenen en enige wandelervaring zijn hier geen overbodige luxe.
Meer informatie over de bergen, planten en dieren in deze omgeving staat in het artikel over de natuur rond La Romana.
Grotten, bergen en archeologie
In de Serra del Reclot ligt de Cueva de Pepín, een van de bekendste natuurplekken bij La Romana. De grot bevindt zich op korte afstand van het dorp en is in het verleden door de gemeente opgeknapt en voor recreatief gebruik ingericht. In de omgeving staan informatiepanelen over de plaatselijke planten en dieren.
Boven de grot ligt een uitzichtpunt dat via een gemarkeerd pad bereikbaar is. Vanaf de hoger gelegen delen kijk je uit over het dorp, de landbouwgronden en de omliggende bergzones. De toegankelijkheid van de grot zelf kan veranderen. Het is daarom verstandig om voor vertrek bij de gemeente na te vragen of het binnenste deel geopend en vrij toegankelijk is.
De Serra del Reclot heeft overwegend geleidelijke hellingen, maar wordt doorsneden door verschillende ravijnen. In dit berggebied ligt ook de Pico Algalejo, die volgens de gemeente een hoogte van 1.043 meter bereikt. De afwisseling van dennen, struikgewas, rotsen en vergezichten maakt de sierra aantrekkelijk voor wandelaars en natuurliefhebbers.
Verder naar het westen ligt de Peña de la Mina in de Serra de l’Algaiat. De berg ligt ongeveer acht kilometer van het dorp. Tot aan de voet van de berg kan men over wegen en paden komen, maar het laatste deel naar de top moet te voet worden afgelegd. De wandelpaden zijn steil en worden door de gemeente als moeilijk omschreven.
Bij de top ligt een grote grot die plaatselijk bekendstaat als de Cueva Negra, de Zwarte Grot. Vanaf de berg zijn brede uitzichten mogelijk over de vallei en het binnenland. Dit is geen wandeling om zonder voorbereiding aan te beginnen. Neem voldoende water mee en vermijd de hete middaguren.
Ook de Cova dels Calderons verdient aandacht. Deze grot ligt in de rotswand van de Serra de la Creu en vormt de belangrijkste bekende archeologische vindplaats binnen de gemeente. Er zijn aardewerkscherven, botresten en stenen werktuigen aangetroffen die wijzen op menselijke aanwezigheid in de prehistorie. De grot heeft een driehoekige vorm en is ongeveer 22 meter diep.
De omgeving heeft historische en wetenschappelijke waarde. Bezoekers mogen daarom geen voorwerpen meenemen, in de bodem graven of rotsen en resten verplaatsen. Wat op het eerste gezicht een los steentje lijkt, kan onderdeel zijn van een kwetsbare archeologische context.
Andere bergplekken die door de gemeente worden genoemd zijn het Puntal de Cuartés en het Puntal Gros. De routes hiernaartoe kunnen over moeilijke en soms nauwelijks ingerichte paden lopen. Ze zijn vooral geschikt voor ervaren wandelaars en fietsers die de omgeving kennen of een betrouwbare routebeschrijving gebruiken.
Wijn uit La Romana
De wijnbouw is een zichtbaar onderdeel van La Romana. Rond het dorp liggen wijnranken, amandelbomen en olijfgaarden die het landschap al generaties lang bepalen. Een bezoek aan de gemeente is daarom niet compleet zonder aandacht voor de druiventeelt en de plaatselijke wijntraditie.
In het dorp bevindt zich de Bodega Cooperativa de La Romana. Een bodega is een wijnhuis en een coöperatie is een gezamenlijk bedrijf van meerdere telers. De coöperatie werd in 1964 opgericht en is gevestigd aan de Calle Polsegueros. Zij staat geregistreerd bij de beschermde oorsprongsbenaming Alicante, officieel DOP Alicante genoemd.
De coöperatie produceert verschillende lokale wijnen. Bij de officiële oorsprongsbenaming staan onder meer de merken Marqués de La Romana, Marqués de Benaesa en Campos de Oro geregistreerd. Daarmee vormt de bodega niet alleen een verkooppunt, maar ook een directe verbinding tussen de plaatselijke landbouw en de wijncultuur van de provincie Alicante.
Wie de wijnmakerij wil bezoeken of een proeverij zoekt, kan het beste vooraf contact opnemen. De vermelde openingstijden zijn vooral bedoeld voor de normale bedrijfsvoering en verkoop en vormen geen garantie dat er op ieder moment een rondleiding wordt gegeven. Bij kleine wijnhuizen en coöperaties worden bezoeken vaak op afspraak georganiseerd.
In de omliggende streek liggen meer wijnhuizen, waaronder producenten bij Monóvar, Pinoso, Novelda en de Hondónvallei. Hierdoor kan La Romana gemakkelijk onderdeel worden van een langere autoroute langs wijngaarden en bodega’s. Wie wijn proeft, moet uiteraard zorgen dat iemand anders rijdt of het bezoek beperken tot alcoholvrije producten.
Naast wijndruiven worden rond La Romana ook tafeldruiven verbouwd. De gemeente maakt deel uit van het productiegebied van de beschermde ingepakte tafeldruif uit de Vinalopó. Tijdens de groei worden de druiventrossen afzonderlijk met papieren zakken beschermd. In het seizoen zijn de lichte zakjes duidelijk zichtbaar tussen de wijnranken.
Streekproducten zijn ook te vinden op de lokale markt. Meer informatie over de markt, het aanbod en praktische aandachtspunten staat in het artikel over de weekmarkt van La Romana.
Steen als zichtbaar erfgoed
Landbouw is niet de enige sector die het landschap en de identiteit van La Romana heeft gevormd. De gemeente en de omliggende streek staan ook bekend om de winning en verwerking van natuursteen. In een helling van de Serra del Reclot wordt roodachtige natuursteen gewonnen die plaatselijk vaak als rood marmer wordt aangeduid.
De steenindustrie heeft werkgelegenheid gebracht en is terug te zien in muren, gevels, bestrating en andere bouwwerken. Ook de kalkstenen zuilen van het Calvarie passen bij een omgeving waarin steenbewerking al lange tijd een herkenbaar ambacht is.
Een actieve steengroeve is echter geen gewone toeristische bezienswaardigheid. Het terrein kan gevaarlijk zijn door zwaar verkeer, machines, steile wanden en werkzaamheden. Bezoekers moeten bedrijfsterreinen, afzettingen en verbodsborden respecteren. Het verhaal van de steen kan het beste worden ontdekt vanuit het landschap, het straatbeeld en openbare informatie.
Juist de combinatie van ruwe rotswanden, verwerkte natuursteen en eeuwenoude landbouwterrassen laat zien hoe sterk de menselijke geschiedenis met de bodem van La Romana verbonden is. Steen is hier niet alleen bouwmateriaal, maar een zichtbaar onderdeel van de identiteit van de gemeente.
Fietsen door het binnenland
La Romana is ook een aantrekkelijk vertrekpunt voor fietsers. De wegen vanuit het dorp lopen richting Algueña, Monóvar, Novelda, Hondón de las Nieves en verschillende kleinere gehuchten. Onderweg wisselen wijngaarden, amandelboomgaarden, dennenzones, heuvels en natuursteenbedrijven elkaar af.
Racefietsers kunnen routes samenstellen over de regionale wegen, terwijl liefhebbers van gravel en mountainbiken gebruikmaken van landbouwwegen en onverharde trajecten. Niet ieder wandelpad is geschikt of toegestaan voor fietsers. Smalle bergpaden, archeologische plekken en steile routes vragen om extra voorzichtigheid.
Het verkeer is buiten de belangrijkste verbindingen vaak beperkt, maar sommige wegen worden gebruikt door vrachtwagens van steenbedrijven en door landbouwverkeer. Een rustige landelijke weg kan daardoor toch onverwacht druk of gevaarlijk zijn. Draag zichtbare kleding, gebruik verlichting wanneer het zicht minder is en houd voldoende afstand tot grote voertuigen.
In juli en augustus kan de hitte in het binnenland snel oplopen. Fietsers en wandelaars kunnen dan het beste vroeg vertrekken. Neem voldoende drinkwater mee en houd er rekening mee dat niet langs iedere route een café, bron of winkel ligt. Water uit een oude bron is niet automatisch geschikt om te drinken.
Feesten in augustus
Wie La Romana op zijn levendigst wil meemaken, kan het dorp bezoeken tijdens de patroonsfeesten en Moros y Cristianos. De grote feesten worden normaal gesproken in de derde week van augustus gehouden ter ere van de Heilige Harten van Jezus en Maria.
Moros y Cristianos betekent Moren en Christenen. Tijdens deze traditionele feesten beelden groepen bewoners episodes en verhalen uit de geschiedenis van het Iberisch Schiereiland uit. De deelnemers zijn georganiseerd in comparsas, lokale feestgroepen met eigen kostuums, muziek en identiteit. In La Romana maken deze groepen sinds 1975 deel uit van de grote augustusfeesten.
Het programma verschilt ieder jaar, maar bestaat doorgaans uit optochten, muziek, een bloemenoffer, religieuze vieringen, gezamenlijke maaltijden, kinderactiviteiten en vuurwerk. Ook lokale tradities zoals het kampioenschap tanganilla en een wedstrijd in het bereiden van gachamiga kunnen op het programma staan.
Tanganilla is een traditioneel werpspel waarbij deelnemers proberen een klein doel omver te werpen. Gachamiga is een stevig streekgerecht op basis van meel, water, olijfolie en knoflook. Het wordt vaak buiten in grote pannen bereid en gezamenlijk gegeten.
Andere Spaanse feesttermen kunnen voor bezoekers minder duidelijk zijn. Een mascletà is een zeer luid knalvuurwerk waarbij het ritme en geluid belangrijker zijn dan de kleuren. Bij een correfoc lopen deelnemers met vuurwerk door de straten. Mensen met jonge kinderen, huisdieren of gevoeligheid voor harde geluiden kunnen vooraf beter controleren wanneer deze activiteiten plaatsvinden.
Naast de augustusfeesten viert La Romana onder meer San Antón, de Goede Week, San Isidro, carnaval en Kerstmis. Bij San Antón spelen dieren en het landelijke leven traditioneel een belangrijke rol. San Isidro is de beschermheilige van boeren en sluit daardoor goed aan bij het agrarische karakter van de gemeente.
Evenementenprogramma’s veranderen ieder jaar. Controleer daarom kort voor vertrek de gemeentelijke agenda. Houd tijdens grote feesten ook rekening met afgesloten straten, beperkte parkeergelegenheid en muziek die tot laat in de avond kan doorgaan.
Praktische tips voor bezoekers
Wie La Romana voor het eerst bezoekt, kan in een halve of hele dag al veel van de plaats zien. Begin in de ochtend bij de Plaza Gómez Navarro, de kerk en het Calvarie. Wandel daarna richting het washuis, de oude bronnen of het Parque de la Noria. Na een pauze in het dorp kan in de middag een korte wandelroute of een bezoek aan de wijncoöperatie worden gepland.
Voor de Cueva de Pepín, Peña de la Mina en andere bergplekken is meer tijd nodig. Controleer vooraf de route, weersverwachting en moeilijkheidsgraad. Mobiel bereik is in bergachtig terrein niet overal vanzelfsprekend. Download eventueel een routekaart voor offlinegebruik en laat iemand weten waar je gaat wandelen.
In de zomer is het verstandig om buitenactiviteiten tot de vroege ochtend of de laatste uren van de middag te beperken. De open hellingen bieden weinig schaduw en steen kan veel warmte vasthouden. Zonnebescherming, stevige schoenen en voldoende water zijn belangrijk, zelfs bij een wandeling die op de kaart kort lijkt.
Na zware regen kunnen droge waterbeddingen, onverharde wegen en bergpaden tijdelijk onveilig zijn. Losse stenen, modder en snelstromend water vormen dan een risico. Ook bij hoog natuurbrandgevaar kunnen routes of recreatieplekken tijdelijk worden afgesloten.
Respecteer tijdens wandelingen landbouwgrond, druivenranken en fruitbomen. Het plukken van druiven, amandelen, vijgen of andere producten zonder toestemming is niet toegestaan. Houd honden onder controle, sluit hekken achter je en laat geen afval achter.
Wie met de auto komt, kan het voertuig het beste in of aan de rand van de dorpskern parkeren en het centrum te voet verkennen. Tijdens feesten en evenementen gelden mogelijk tijdelijke parkeerverboden. Let goed op de plaatselijke borden, ook wanneer andere auto’s schijnbaar zonder problemen geparkeerd staan.
Dorp dat rustig verrast
La Romana wordt niet gedragen door één beroemde attractie, maar door de combinatie van stilte, landschap, geschiedenis en lokale beleving. Het dorp laat zien dat bezienswaardigheden niet altijd groot of spectaculair hoeven te zijn. Een oud washuis, een waterrad, een kerkplein of een wandelpad door de wijngaarden kan minstens zoveel vertellen over een plaats als een drukbezocht monument.
Voor bezoekers die het echte binnenland van Alicante willen leren kennen, is La Romana een aangename tussenstop of bestemming voor een rustige dagtocht. Je kunt er wandelen, streekproducten ontdekken, een wijnhuis bezoeken en zien hoe landbouw, steenwinning en traditie samen het karakter van een kleine gemeente vormen.
La Romana vraagt wel om een andere manier van reizen. Niet snel hoogtepunten afvinken, maar de tijd nemen om rond te kijken, een gesprek aan te knopen en het landschap op je in te laten werken. Wie dat doet, ontdekt dat het dorp aanzienlijk meer te bieden heeft dan op het eerste gezicht zichtbaar is.
Of het nu gaat om een wandeling door het centrum, een tocht naar de Cueva de Pepín, een bezoek aan de wijncoöperatie of een avond tijdens de feesten: La Romana laat zich het beste langzaam ontdekken. Juist die rustige en onopvallende rijkdom maakt deze plek bijzonder in het binnenland van de provincie Alicante.
Dit artikel is voor het laatst bijgewerkt op 21 juli 2026.