Consell geeft toestemming voor project
In Sant Joan d’Alacant is opnieuw beweging gekomen in het dossier rond het crematorium van uitvaartbedrijf ASV. De Consell, het bestuur van de Generalitat Valenciana, heeft toestemming gegeven voor het project. Daarmee is een belangrijke stap gezet, maar het betekent niet dat de oven morgen al aan kan. In de Spaanse aanpak is dit soort toestemming vaak een deel van een groter pakket aan voorwaarden. De regionale overheid heeft daarbij ook bezwaren en zienswijzen beoordeeld die door verschillende organisaties, verenigingen en inwoners zijn ingediend. Dat besluit zorgt in Sant Joan voor onrust én voor opluchting, afhankelijk van wie je het vraagt. Het gaat hier niet om een kleine technische aanpassing, maar om een onderwerp dat raakt aan gezondheid, vertrouwen en de plek waar mensen wonen, werken en naar school gaan.
Gemeente heeft laatste vergunning nog
Opvallend is dat de toestemming van de Consell niet het hele verhaal afrondt. Volgens de berichtgeving ontbreekt nog altijd de gemeentelijke milieulicentie, in Spanje vaak aangeduid als een “licencia ambiental”. Die vergunning is cruciaal omdat de gemeente daarmee onder meer kijkt naar de lokale inpassing: welke activiteiten zijn toegestaan op deze plek, welke voorwaarden gelden, en hoe wordt toezicht geregeld. Het gemeentebestuur van Sant Joan staat al langer kritisch in dit dossier en heeft eerder aangegeven de locatie problematisch te vinden. Daardoor ontstaat nu een situatie waarin regionale en lokale stappen niet automatisch dezelfde richting op wijzen. In de praktijk kan dat zorgen voor een langere adem, extra rapporten en mogelijk juridische procedures. Intussen blijft het onderwerp gevoelig, juist omdat het in Sant Joan niet alleen gaat over een bedrijf, maar ook over een directe leefomgeving met veel dagelijkse beweging.
Waarom dit dossier zo gevoelig ligt
De discussie draait in de kern om twee lijnen die elkaar raken. Aan de ene kant staat de wens van een bedrijf om een dienst aan te bieden die in veel gemeenten bestaat: crematie als onderdeel van uitvaartzorg. Aan de andere kant leeft bij tegenstanders de zorg over uitstoot, gezondheid en de vraag of de plek wel geschikt is. In Sant Joan wordt daarbij vaak gewezen op de nabijheid van woonwijken en voorzieningen, zoals onderwijs en zorg. Dat maakt de emotie in dit dossier begrijpelijk: mensen willen zekerheid over luchtkwaliteit en controle, en ze willen dat regels niet oprekken zodra er weerstand is. Tegelijk is het voor nabestaanden en families in de regio ook belangrijk dat uitvaartzorg goed geregeld is. Dat dubbele gevoel—zorg en behoefte naast elkaar—maakt dit onderwerp zo beladen en zo moeilijk om “even” weg te zetten.
Bezwaren afgewezen door Generalitat
De regionale beslissing betekent dat de Generalitat de ingediende bezwaren niet heeft gevolgd, al blijft de precieze inhoud van die afweging voor veel inwoners vooral zichtbaar via samenvattingen in de media. In dit soort dossiers gaat het vaak om een combinatie van techniek en regels: welke filters en systemen worden gebruikt, welke grenswaarden gelden, welke meet- en rapportageplicht komt erbij kijken, en of de activiteit past binnen bestaande vergunningen. Tegenstanders zien het afwijzen van bezwaren soms als een klap in het gezicht, omdat zij juist via die route gehoopt hadden op een stevige rem. Voorstanders of mensen die vooral naar de procedure kijken, wijzen er juist op dat een overheid niet op gevoel mag beslissen, maar op normen en toetsing. Zo ontstaat een verdeeld beeld: hetzelfde besluit kan voor de één voelen als “eindelijk duidelijkheid”, en voor de ander als “we worden niet gehoord”.
Manifestatie aangekondigd voor 31 januari
Dat de spanning oploopt, blijkt ook uit de aangekondigde demonstratie in Sant Joan d’Alacant op zaterdag 31 januari 2026. Verschillende lokale groepen en organisaties hebben opgeroepen om samen de straat op te gaan tegen de reactivatie van het crematorium. In de aankondigingen wordt gesproken over een route door het centrum richting het gemeentehuis, met als doel zichtbaar te maken dat een deel van het dorp zich zorgen blijft maken. Het is een manier die in Spanje vaker wordt gebruikt bij lokale dossiers: eerst brieven en bezwaren, daarna publieke druk. Voor de gemeente is zo’n manifestatie ook een meetmoment: hoeveel draagvlak is er, en hoe stevig is de sociale spanning? Tegelijk is het voor veel deelnemers geen politiek spel, maar een persoonlijke stap. Wie meeloopt, doet dat meestal omdat het onderwerp dicht op het eigen leven zit.
ASV zegt veiligheid te garanderen
ASV heeft de afgelopen periode herhaald dat het project volgens het bedrijf voldoet aan de voorwaarden en dat gezondheid en veiligheid vooropstaan. In verklaringen wordt verwezen naar moderne technologie en systemen die uitstoot moeten beperken en die binnen de wettelijke normen zouden opereren. Zulke woorden geven bij sommige inwoners rust, maar bij anderen juist extra vragen: wie controleert, hoe vaak wordt gemeten, en wat gebeurt er als waarden overschreden worden? Het blijft bovendien een dossier dat niet alleen over techniek gaat, maar ook over vertrouwen. Wanneer een onderwerp zo lang speelt, kan ieder nieuw bericht het gevoel versterken dat men in twee kampen leeft. Voor een dorp als Sant Joan, waar mensen elkaar in het dagelijks leven vaak tegenkomen, is dat lastig. Het gesprek gaat dan niet alleen over vergunningen, maar ook over hoe je samen verder moet, zelfs als men het fundamenteel oneens blijft.
Politiek en mogelijk juridische stappen
De gemeente Sant Joan heeft eerder laten doorschemeren dat zij juridische opties niet uitsluit, afhankelijk van hoe het traject zich ontwikkelt. Dat past bij de huidige situatie waarin de regionale toestemming er is, maar de lokale milieulicentie nog ontbreekt. In Spanje kan zo’n botsing tussen bestuurslagen leiden tot extra procedures, met advocaten, technische rapporten en besluiten die opnieuw worden aangevochten. Inwoners merken daar vaak weinig van in de dagelijkse praktijk, behalve dat het onderwerp telkens terugkomt in nieuwsberichten en raadsvergaderingen. Tegelijk is het voor betrokken families en omwonenden juist een periode van wachten: wat wordt de volgende stap, en wanneer valt er echt een knoop? In dit soort dossiers is “stilte” vaak geen rust, maar voorbereiding. Zowel voorstanders als tegenstanders verzamelen informatie, organiseren steun en proberen invloed uit te oefenen op het moment dat het ertoe doet.
Wat dit nu betekent voor Sant Joan
Voorlopig betekent het besluit vooral dat het dossier weer bovenaan de lokale agenda staat. De komende weken worden bepalend, omdat de discussie zich nu waarschijnlijk verplaatst naar de gemeentelijke vergunning en naar de vraag hoe streng voorwaarden worden vastgelegd. Voor Sant Joan d’Alacant is dit niet alleen een technisch dossier, maar ook een sociale test: hoe blijft de gemeenschap met elkaar praten als emoties oplopen? Gemeentelijke communicatie, transparantie over procedures en duidelijke informatie over controles kunnen daarin een rol spelen, al lost dat niet alle zorgen op. Ondertussen zullen veel inwoners vooral hopen op helderheid zonder escalatie: een pad waarin regels worden gevolgd, gezondheid serieus wordt genomen en waarin besluiten uitlegbaar blijven, ook aan mensen die zich niet gehoord voelen. Het onderwerp blijft daarmee niet alleen bestuurlijk, maar ook menselijk aanwezig in het dorpsleven.
Bronnen: Alicante Plaza, Cadena SER Radio Alicante, Somos L’Alacantí