Wie Elche CF alleen vergelijkt met de ploeg die eind mei in Girona het verblijf in de Primera División veiligstelde, ziet nauwelijks een gewone zomerwisseling. In iets meer dan drie maanden is een flink deel van de sportieve basis veranderd. Trainer Eder Sarabia vertrok onverwacht, vrijwel de volledige aanval verdween, middenvelder Aleix Febas koos voor een nieuw avontuur en vlak voor het sluiten van de transfermarkt nam ook David Affengruber afscheid. Daartegenover staat een opvallend brede groep nieuwe spelers, met onder anderen Facundo Buonanotte, Thomas Lemar, Ezequiel Ponce en Kevin Lomónaco. Elche heeft daarmee niet geprobeerd de oude ploeg simpelweg opnieuw samen te stellen. De club heeft een selectie gebouwd die beter moet passen bij de ideeën van de nieuwe trainer Martín Anselmi. Dat maakt deze transferperiode misschien wel belangrijker dan de cijfers alleen laten zien. De ploeg die vorig seizoen overleefde is herkenbaar gebleven in haar wens om te voetballen, maar onder de motorkap is vrijwel alles veranderd.
Veel vertrouwde gezichten verdwenen
Het vertrekpunt voor deze zomer lag op 23 mei, toen Elche CF na een zenuwslopende avond in Girona zeker wist dat het opnieuw een seizoen in de hoogste Spaanse afdeling mocht spelen. Wie die wedstrijd nog eens wil teruglezen, vindt op MijnAlicante het artikel Elche blijft na thriller in Primera. Van de selectie waarmee dat succes werd gevierd verdwenen vervolgens Iñaki Peña, Héctor Fort, Adrià Pedrosa, Léo Pétrot, Aleix Febas, André Silva, Rafa Mir, Álvaro Rodríguez en uiteindelijk David Affengruber. Ook John Chetauya vertrok vlak voor het sluiten van de markt op huurbasis naar Mallorca, met een optie tot koop. Dat zijn niet alleen veel namen. Elche verloor daarmee een eerste keeper uit de rotatie, meerdere verdedigers, zijn belangrijkste balvaste middenvelder en alle drie de spitsen die vorig seizoen samen het grootste deel van de doelpuntenproductie voor hun rekening namen. Vooral daarom moet deze zomer worden gezien als een gedeeltelijke wederopbouw en niet als een paar correcties aan een succesvolle selectie.
Drie blijvers werden echte aankopen
Niet elke transfer die deze zomer belangrijk was, leverde een nieuw gezicht op. Elche koos al vroeg voor continuïteit door Buba Sangaré, Gonzalo Villar en Víctor Chust definitief vast te leggen nadat zij eerder op huurbasis voor de club speelden. Volgens lokale media ging met die drie operaties gezamenlijk meer dan zeven miljoen euro gemoeid. Vooral tactisch zijn die beslissingen belangrijk. Chust kent de verdediging en de club, Villar kan het spel vanuit het middenveld versnellen of juist vertragen en Sangaré behoort tot de spelers met het fysieke en technische profiel waarmee Anselmi verschillende systemen kan gebruiken. De jonge rechtsback kan aan de buitenkant spelen, maar zijn snelheid en ontwikkeling maken hem ook interessant als centrale verdediger in een driemansdefensie. Daarnaast verlengde routinier Josan zijn verblijf bij Elche tot 2027. Daarmee heeft de club tussen alle veranderingen bewust een aantal spelers behouden die weten wat er in het Martínez Valero wordt gevraagd. Dat lijkt een detail, maar bij een nieuwe trainer en zoveel nieuwe ploeggenoten is juist die interne continuïteit waardevol.
Nieuwe aanval moet 25 goals vervangen
De grootste sportieve gok zit zonder twijfel voorin. André Silva maakte vorig seizoen tien competitiedoelpunten, Rafa Mir acht en Álvaro Rodríguez zeven. Samen waren zij dus goed voor 25 goals, waarna alle drie vertrokken. Silva ging naar FC Porto, Rafa Mir keerde na zijn huurperiode terug en Álvaro Rodríguez maakte voor een grote transfersom de overstap naar Bournemouth. Elche ontvangt uit die laatste operatie ongeveer twaalf miljoen euro doordat Real Madrid nog recht had op de helft van de transfersom. De vervangers hebben een heel ander profiel. Fer Niño brengt lengte, arbeid, aanspeelbaarheid en ervaring uit het Spaanse voetbal mee. Ezequiel Ponce kent Elche al en voegt agressiviteit, loopacties en ervaring in het strafschopgebied toe. Abiel Osorio werd eerder al door de club aangetrokken en is na zijn periode in Argentinië daadwerkelijk bij de selectie gekomen. Het interessante gevolg is dat Anselmi niet één directe opvolger van de vertrokken topscorers heeft gekregen. Elche lijkt de doelpunten juist over meer spelers te willen verdelen.
Creativiteit komt van meerdere kanten
Daarvoor zijn Facundo Buonanotte en Thomas Lemar misschien nog wel belangrijker dan de nieuwe centrumspitsen. Buonanotte arriveerde op huurbasis van Brighton en kan als aanvallende middenvelder, binnenspeler of vanaf de zijkant functioneren. Zijn eerste optredens maakten al duidelijk waarom Elche hem wilde: hij zoekt ruimtes tussen de linies, draait gemakkelijk open en durft dicht bij het strafschopgebied een tegenstander op te zoeken. Lemar kwam op de laatste transferavond als verrassende huurling van Atlético Madrid. Een fitte Lemar heeft technisch gezien kwaliteiten die voor een club als Elche bijzonder zijn: overzicht, een goede eerste aanname, combinaties in kleine ruimtes en het vermogen om vanuit het middenveld een aanvallende overtal te creëren. Samen met Gonzalo Villar krijgt Anselmi daardoor verschillende spelers die een verdediging niet alleen met snelheid maar ook met een pass kunnen openbreken. Dat kan de afhankelijkheid van één dominante spelmaker verkleinen. Het verlies van Febas blijft voelbaar, maar Elche probeert zijn creativiteit nu over verschillende posities en verschillende fases van de aanval te verspreiden.
Anselmi krijgt eindelijk zijn vleugels
Een van de opvallendste problemen tijdens de voorbereiding en de eerste competitiewedstrijden was de bezetting van de zijkanten. Anselmi werkt graag met drie centrale verdedigers en spelers die aan de buitenkant bijna de volledige lengte van het veld bestrijken. Juist daar miste Elche lange tijd gespecialiseerde opties. Op de laatste transferdag kwamen daarom Rubén Sánchez van Espanyol en Roy Revivo van Maccabi Tel Aviv. Voor Rubén Sánchez werd volgens regionale media ongeveer een half miljoen euro betaald, terwijl voor Revivo rond 2,8 miljoen euro wordt genoemd. Beide spelers hebben een aanvallend profiel en kunnen daardoor veel hoger staan wanneer Elche de bal heeft. Dat heeft ook gevolgen voor andere spelers. Buba Sangaré hoeft niet voortdurend als rechtsback te spelen en kan eventueel naar de centrale verdediging schuiven. Aan de andere kant hoeft Germán Valera niet iedere wedstrijd als noodoplossing een volledige flank te bestrijken. Voor Anselmi zijn deze transfers daarom meer dan extra bezetting. Ze bepalen hoe breed Elche kan aanvallen en hoeveel spelers in het centrum beschikbaar blijven om combinaties te maken.
Affengruber laat groot gat achter
De lastigste transfer om sportief te beoordelen is waarschijnlijk de verkoop van David Affengruber aan Fulham. Financieel is ongeveer twaalf miljoen euro voor een verdediger die nog één contractjaar had uitstekend te verdedigen. Affengruber kwam bovendien zonder grote transfersom naar Elche en groeide in twee seizoenen uit tot een van de vaste waarden van de ploeg. Sportief verdwijnt daarmee echter precies een speler die goed paste bij voetbal met veel ruimte achter de laatste lijn: snel genoeg om vooruit te verdedigen, rustig aan de bal en inmiddels volledig gewend aan Spanje en Elche. Kevin Lomónaco moet een belangrijk deel van dat gat opvullen. De 24-jarige Argentijn kwam voor ongeveer vier miljoen euro van Independiente en staat bekend om zijn agressieve manier van verdedigen, snelheid, anticipatie en durf aan de bal. Dat profiel past opvallend goed bij Anselmi, die centrale verdedigers nodig heeft die niet alleen achteruit lopen maar ook naar voren durven stappen. Het grote verschil is ervaring: Lomónaco moet zich nog aanpassen aan het tempo en de tactische details van de Primera División.
Van Sarabia naar Anselmi
Misschien was de grootste verandering van allemaal al eind mei bekend. Vier dagen nadat de handhaving was veiliggesteld besloot Eder Sarabia ondanks een contract tot 2027 te vertrekken. Voor Elche kwam dat onverwacht. Sarabia liet een duidelijke voetbalidentiteit achter: veel balbezit, verzorgd opbouwen, risico durven nemen en ook tegen sterkere tegenstanders proberen zelf het spel te maken. De keuze voor Martín Anselmi was daarom geen breuk met die filosofie. De Argentijn heeft zelf meermaals benadrukt dat hij zich herkent in veel van wat onder Sarabia is opgebouwd. Toch zijn er duidelijke verschillen. Sarabia verdedigde regelmatig met vergaande individuele mandekking, terwijl Anselmi meer vanuit een gezamenlijk blok wil werken. Na balverlies moet de ploeg compact blijven, meerdere spelers moeten samen druk zetten en de onderlinge afstanden moeten klein zijn. Dat vraagt minder individuele achtervolgingen, maar juist veel meer collectieve timing. Voor spelers die twee jaar met Sarabia werkten is dat een subtiele, maar wezenlijke omschakeling.
De verdediging verandert van karakter
Die verandering is al zichtbaar geweest. Fede Redondo, vorig seizoen vooral middenvelder en meestal geen vaste basisspeler, werd door Anselmi naar het centrum van een driemansverdediging gehaald. Dat vertelt veel over wat de trainer zoekt. De middelste of buitenste centrale verdediger hoeft bij hem niet uitsluitend een klassieke stopper te zijn. Hij moet onder druk een pass kunnen vinden, durven indribbelen en helpen om vanuit de eerste lijn een extra middenvelder te creëren. Met Chust, Bigas, Lomónaco, Sangaré, Baržić en eventueel Redondo heeft Anselmi nu verschillende soorten verdedigers. Bambo Diaby bleef eveneens bij de club, hoewel hij tijdens de eerste wedstrijden niet tot de favoriete keuzes van de trainer behoorde. Daar staat tegenover dat Elche geen derde keeper meer aantrok. Matías Dituro en Alejandro Iturbe vormen daardoor samen de bezetting onder de lat. Vooral Dituro wordt belangrijk omdat de doelman in het voetbal van Anselmi nadrukkelijk onderdeel van de opbouw is. Een blessure of vormverlies op die positie kan daardoor meer invloed hebben dan bij een ploeg die de keeper voornamelijk gebruikt om ballen tegen te houden.
Eerste wedstrijden tonen beide kanten
De eerste drie competitiewedstrijden geven al een voorzichtig beeld van wat er kan gebeuren als het nieuwe Elche goed of juist slecht functioneert. Bij Deportivo de La Coruña speelde de ploeg met veel balbezit, geduld in de opbouw en voldoende kansen om meer dan het uiteindelijke 1-1 gelijkspel te verdienen. Tegen FC Barcelona bleef Elche zijn ideeën trouw, maar werd vrijwel iedere fout door de kampioen afgestraft en liep de score op tot 0-5. Wie de sfeer rond die eerste thuiswedstrijd wil terughalen kan ook Elche maakt zich op voor Barcelona lezen. In Santander volgde vervolgens een slechte eerste helft en een 3-2 nederlaag, hoewel de ploeg na rust alsnog sterk terugkwam. Na drie wedstrijden stond Elche daardoor op één punt. Dat oogt mager, maar Anselmi speelde die duels zonder een groot deel van de selectie die nu beschikbaar is. Revivo, Rubén Sánchez, Lemar en Lomónaco kwamen pas daarna.
Meer kwaliteit verhoogt ook de druk
Voor Anselmi verandert de situatie daardoor vanaf september behoorlijk. Tijdens de voorbereiding kon hij nog wijzen op open plekken in de selectie en in de eerste competitieweken moest hij regelmatig improviseren. Die ruimte wordt kleiner. De club heeft uiteindelijk vrijwel alle posities versterkt waar de trainer om mogelijkheden vroeg. Op de vleugels zijn echte alternatieven gekomen, centraal achterin is Affengruber direct vervangen en met Lemar en Buonanotte beschikt Elche over spelers die individueel een wedstrijd kunnen openbreken. Javi Morcillo voegt bovendien jonge energie en balveroverend vermogen aan het middenveld toe. Voor de trainer betekent dit dat keuzes ingewikkelder maar ook eerlijker beoordeelbaar worden. Hij kan nu variëren tussen een meer controlerend middenveld met Marc Aguado en Villar, een dynamischer ploeg met Morcillo en aanvallender combinaties waarin Buonanotte of Lemar dichter bij de spits spelen. Het excuus van een onvolledige selectie zal daardoor langzaam verdwijnen. Vanaf nu draait het vooral om hoe snel hij al die verschillende kwaliteiten tot één herkenbare ploeg kan smeden.
Transferbeleid blijft herkenbaar Elche
Ook financieel past deze zomer opvallend goed bij de koers die Elche de afgelopen jaren heeft gekozen. De club verkoopt spelers wanneer hun marktwaarde sterk is gestegen en probeert vervolgens jonger talent of spelers met doorgroeimogelijkheden binnen te halen. De verkopen van Álvaro Rodríguez en Affengruber leverden Elche samen rond 24 miljoen euro op. Tegelijk werd fors geïnvesteerd in onder anderen Sangaré, Villar, Chust, Morcillo, Revivo, Lomónaco en de jonge Tiziano Perrotta, die voorlopig weer in Argentinië speelt. Van verschillende operaties heeft de club geen volledige financiële details bekendgemaakt, waardoor een exact netto transferbedrag niet betrouwbaar is vast te stellen. Wel is duidelijk dat een flink deel van de inkomsten opnieuw in spelersrechten is gestoken. Dat is belangrijk voor een club die niet alleen in de Primera División wil blijven, maar ook waarde in de selectie wil opbouwen. Wie Elche en de stad rondom de club beter wil leren kennen, vindt op MijnAlicante ook uitgebreide informatie over Elche.
Nieuwe ploeg begint eigenlijk nu
De belangrijkste vraag voor de komende weken is daarom niet of de selectie op papier sterker of zwakker is dan vorig seizoen. Daarvoor zijn te veel rollen veranderd. Elche heeft minder bewezen doelpunten uit de vorige ploeg, verloor met Febas en Affengruber twee spelers die jarenlang opgebouwde automatismen belichaamden en moet verschillende nieuwkomers nog aan Spanje of aan Anselmi's voetbal laten wennen. Daartegenover staan meer technische mogelijkheden achter de spits, gespecialiseerde spelers voor beide vleugels en een selectie die veel beter lijkt te zijn gebouwd voor een vaste driemansdefensie. Vooral de combinatie Buonanotte-Lemar kan interessant worden wanneer beide spelers tussen de linies vrijheid krijgen en Revivo en Rubén Sánchez de breedte bewaken. Voorin zal moeten blijken wie de belangrijkste doelpuntenmaker wordt: Ponce, Fer Niño of Osorio. Daardoor begint het echte werk voor Anselmi eigenlijk pas na het sluiten van de markt. De eerste drie competitiewedstrijden waren vooral wedstrijden van een ploeg in aanbouw; vanaf september krijgt Elche steeds meer het gezicht dat deze zomer daadwerkelijk is ontworpen.
Bronnen: TeleElx, Onda Cero Elche, Alicante Plaza en Elche CF.
